Αυξομείωση μεγέθους γραμμάτων.
Κείμενα (blog) - Ιερός Ναός Αγίου Σώστη Νέας Σμύρνης
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΑΓΙΑΣΜΕΝΟΙ ΤΟΠΟΙ

"Οι εμπειρίες του Γέροντα"
Μας έλεγε ο Γέρων ότι, οσάκις πήγε σε αγιασμένους χώρους, όπως είναι το όρος Σινά, το
Σπήλαιο της Αποκαλύψεως στη νήσο Πάτμο ή τα Ιεροσόλυμα, αισθανόταν απερίγραπτα
βιώματα. Πάντοτε τόνιζε ότι υπάρχει αγιασμός των τόπων, ότι οι τόποι αγιάζουν, ότι είναι
διαποτισμένοι από τη χάρη του Θεού.
Μας έλεγε χαρακτηριστικά ότι, όταν αγωνιζόταν σε κάποιο μέρος, προκειμένου να φτάσει σε μια
πνευματική κατάσταση με την προσευχή, χρειαζόταν λ.χ. ενός τετάρτου ή μισής ώρας αγώνα.
Αλλά όταν αυτό γινόταν σε αγιασμένο τόπο, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. "Μπαίνω για
παράδειγμα", μας έλεγε,"μέσα σ'ένα άγιο σπήλαιο, όπως το σπήλαιο του Αγίου Νήφωνος ή
του Αγίου Νείλου στο Άγιον Όρος ή στο Σπήλαιο της Αποκαλύψεως και δεν προλαβαίνω ν'
αρχίσω να προσεύχομαι κι αμέσως ο αγιασμένος χώρος με ανεβάζει στα ύψη".
[Ί 94π.]

(Ανθολόγιο Συμβουλών, Άγιος Πορφύριος,
σελ. 66-67)

ΑΔΙΚΙΑ

"Άδικα τον απέλυσες, δεν ήταν κλέφτης"
Ο Γέρων Πορφύριος είπε σε κάποιον επισκέπτη του ότι έβλεπε πώς κάτι κακό είχε κάνει στη
ζωή του.
Εκείνος του απάντησε ότι δεν ένιωθε να τον ηή συνείδηση του σε οτιδήποτε κι ότι τριάντα
τόσα χρόνια που βρισκόταν στήν Αθήνα, όπου είχε ένα έμπορικό κατάστημα, ύπηρξε ένας
τίμιος έμπορος. Δεν θυμόταν ο άνθρωπος να είχε κάνει οποιοδήποτε κακό.
"Στο χωριό σου", τον ρωτά ο Γέρων Πορφύριος, "δεν έκανες κανένα κακό;", "Όχι", απάντησε
εκείνος. "Είμαστε πλούσια οικογένεια. Ο πατέρας μου πέθανε και μου άφησε όλη την περιουσία του.
Και για να καταλάβετε ότι είμαι καλός άνθρωπος, θα σας πω ένα παράδειγμα.
Μια φορά μας έκλεψε ο επιστάτης μας ένα μεγάλο για την εποχή εκείνη ποσό.
Κι εγώ δεν τον κατάγγειλα στην αστυνομία. Αλλά βέβαια, τον απέλυσα, διότι δεν μπορούσα ν' αφήσω έναν κλέφτη
στα κτήματά μας".
Τον ρωτά οό Γέρων Πορφύριος: "Τον είδες εσύ ο ίδιος να κλέβει το ποσό αύτό;" "Όχι",
απάντησε εκείνος, "αλλά ήμουν σίγουρος ότι αυτός το είχε κλέψει, διότι μόνο εκείνος ήξερε που είχαμε τα χρήματα".
Του λέει τότε ο Γέρων Πορφύριος "Όχι, δέν ήταν αυτός που τα έκλεψε . Κι εσύ, απολύοντάς τον, αμαύρωσες το δικό του όνομα και ολόκληρης της
οικογενείας του. Κι εκείνη η πράξη σου σ'εμποδίζει τώρα να δεχθείς το σώμα και το αίμα του Χριστού μας".
Ο πραγματικός ένοχος ήταν άλλος. Τότε, πήγε στο χωριό του και ενώπιον των συγχωριανών
του, αποκατέστησε τον επιστάτη τους, τον οποίο είχε τόσο πολύ αδικήσει, εν αγνοία του βέβαια.
Κι αμέσως μετά, πήγε και κοινώνησε.
[Ί 180]

(Ανθολόγιο Συμβουλών, Άγιος Πορφύριος, σελ. 67-68)

μεσιτεύουν
Είναι καλό να απολαμβάνουμε την προσευχή των αγίων,
αλλ’ εφ’ όσον κι εμείς είμαστε ενεργητικοί.
Και τί μου χρειάζεται, λέει, η προσευχή του άλλου, όταν εγώ είμαι ενεργητικός;
Και βέβαια δεν θέλω να έρθης σε ανάγκη, αλλά πάντοτε βρισκόμαστε σε ανάγκη,
αν το σκεφθούμε καλά... Και αν ακόμα γίνης Παύλος, θα έχης ανάγκη της προσευχής των άλλων.
Μην έχης μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου, διότι θα ταπεινωθής...
Αν όμως παραμένουμε αδρανείς, κανένας δεν μπορεί να μας ωφελήση.
Ε.Π.Ε. 22,366

ως ήλιοι, ακατηγόρητοι
Όπως δεν μπορεί κανείς να πή για τον ήλιο ότι είναι σκοτεινός, ούτε αυτός ακόμα ο τυφλός,
έτσι και τον πολύ καλό άνθρωπο δεν θα μπορούσε κανείς να κατηγορήση.
Για την πίστι τους βέβαια πολλές φορές οι ειδωλολάτρες θα μπορούσαν να κατηγορήσουν τους χριστιανούς.
Για την ορθή όμως ζωή τους καθόλου. Μαζί με τους άλλους κι αυτοί τους θαυμάζουν και εκπλήττονται.
Ε.Π.Ε. 23,282

όσοι έχουν πίστι και βίο
Άγιοι είναι όλοι όσοι έχουν ορθή πίστι με ζωή ενάρετη.
Έστω κι αν δεν κάνουν θαύματα και δεν βγάζουν δαιμόνια, είναι άγιοι.
Ε.Π.Ε. 23,366

άγγελοι στη γη
Όλη η κατάστασις οφείλεται στην ευταξία της ψυχής.
Πραγματικά αυτοί είναι άγιοι άγγελοι ανάμεσα στους ανθρώπους. Και μην απορής γι’ αυτά.
Διότι ο πολύς φόβος του Θεού δεν τους αφήνει να κατέλθουν στα βάθη του ύπνου
και να βουτηχτή το μυαλό τους σε άτοπα, αλλ’ έρχεται απαλός μόνο και μόνο για να ξεκουραστούν.
Ε.Π.Ε. 23,368

και μέσα στον κόσμο
Ναι είναι δυνατό, και πάρα πολύ δυνατόν (να υπάρχουν και σήμερα άγιοι).
Επειδή διηγηθήκαμε τη ζωή των παλαιών αγίων,
ας μη καταφρονούμε τους αγίους που και σήμερα είναι στην εκκλησία.
Πολλές φορές υπάρχουν κρυμμένοι. Ας μη τους καταφρονούμε, επειδή κατοικούν στα σπίτια ή κυκλοφορούν στην αγορά,
ούτε επειδή είναι προϊστάμενοι.
Ε.Π.Ε. 23,374

άνθρωποι σαν κι εμάς
Οι άγιοι, ενώ κι αυτοί ήσαν σαν κι εμάς άνθρωποι, κατώρθωσαν όσα κατώρθωσαν.
Ε.Π.Ε. 23,410

φίλοι του Θεού
«Φίλοι του Δεσπότου οι τρεις παίδες»
Ε.Π.Ε. 24,132

λεπτομέρειες με σημασία
Τί έφαγαν (οι απόστολοι) και πότε έφαγαν, πότε κάθισαν και που βάδισαν, και τί έπραξαν κάθε μέρα.
Όλα όσα έκαναν εκείνοι είναι για μας γεμάτα ωφέλεια...
Όταν κάποιος ζή πνευματικά, και το ντύσιμο και το βάδισμα και τα λόγια
και τα πράγματα κι όλα γενικά αυτού του ανθρώπου ωφελούν τους ακροατές.
Τίποτε απ’ αυτά δεν τους εμποδίζει, δεν γίνεται κώλυμα στην πορεία τους.
Ε.Π.Ε. 24,140

όλοι οι πιστοί
Ας διακονούμε τους αγίους. Κάθε πιστός είναι άγιος, αφού είναι πιστός.
Κι αν είναι λαϊκός, όμως είναι άγιος.
Ε.Π.Ε. 24,462

όχι μόνο στην έρημο (μοναχοί)
Ας μην ενδιαφερώμαστε μόνο για τους μοναχούς.
Άγιοι κι αυτοί και ως πρός την πίστι και ως πρός τη ζωή,
αλλά άγιοι και οι χριστιανοί του κόσμου ως πρός την πίστι, πολλοί δε και ως πρός το βίο.
Γιατί, δηλαδή, όταν μάθουμε ότι μοναχός είναι για το Χριστό φυλακισμένος, τον επισκεπτόμαστε,
κι έναν απλό χριστιανό δεν τον επισκεπτόμαστε;
Και αυτός είναι άγιος και αδελφός.
Ε.Π.Ε. 24,462


(Χρυσοστομικό Λεξικό, αρχ. Δανιήλ Αεράκη, Τόμος Α΄, σελ.67-70)

Από τον ορίζοντα εξαρτάται η ησυχία. 

Όσο πιο στενός ο ορίζοντας, τόσο πιο μεγάλη η ανησυχία. Όσο πιο εκτενής ο ορίζοντας, τόσο πιο μικρή η ανησυχία. Εκτενέστατος ορίζοντας, απεριόριστη θεϊκή ησυχία.
Όσο πιο στενός ο ορίζοντας, τόσο πιο μεγάλη η αξία του εαυτού μας. Όσο πιο εκτενής ο ορίζοντας, τόσο πιο μικρή η αξία του εαυτού μας. Eκτενέστατος ορίζοντας, ελαχιστότατη η αξία του εαυτού μας.
Εάν ο υπερήφανος βάτραχος από το πηγάδι σταθεί δίπλα στον ωκεανό, θα χάσει αμέσως την υπερηφάνειά του.

(Στοχασμοί περί καλού και κακού, Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, σελ. 34).

Ευεργετεί και συκοφαντείται

Διηγήθηκε ο Γέροντας: «Έκανα έρανο μεταξύ των στρατιωτών και αγόρασα καντήλια και μανουάλια για κάποιο εξωκκλήσι του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Εκεί κοντά είχε καταυλισμό η διλοχία μας.
»Ήρθαν χειμώνα καιρό οι μεταγωγικοί (χωρικοί, κυρίως γυναίκες και παιδιά) με τα ζώα και μας έφεραν προμήθειες. Επειδή χάλασε ο καιρός και άρχισε να χιονίζη, κάθησαν να διανυκτερεύσουν σε πρόχειρες ελάτινες σκηνές.
«Κάποιος Ανθυπολοχαγός κτηνώδης ενωχλούσε μια νέα. Εκείνη η καημένη προτίμησε να πεθάνη παρά να αμαρτήση. Έφυγε και την ακολούθησε και μια ηλικιωμένη. Βάδιζαν μέσα στα χιόνια και βρέθηκαν στο εξωκκλήσι, αλλά η πόρτα ήταν κλειστή. Έμειναν έξω, κάτω από το υπόστεγο τρέμοντας από το κρύο.
»Την ίδια νύχτα μου ήρθε ξαφνικά ένας επίμονος λογισμός να πάω στο εξωκκλήσι να ανάψω τα καντήλια. Το χιόνι είχε φθάσει τα ογδόντα εκατοστά περίπου. Πήγα και χωρίς να γνωρίζω τι προηγήθηκε, βρήκα έξω από το εξωκκλήσι τις δύο γυναίκες μελανιασμένες από το κρύο. Τις έδωσα από ένα γάντι, άνοιξα την πόρτα, μπήκαν μέσα και αφού συνήλθαν κάπως, διηγήθηκαν τα σχετικά. "Εγώ", είπε η νέα, "έκανα ό,τι μπορούσα. Από εκεί και πέρα, ας κάνη και ο Θεός τα υπόλοιπα".
»Τις συμπόνεσα τις καημένες και αυθόρμητα τις είπα: "Τελείωσαν τα βάσανά σας. Αύριο θα πάτε στα σπίτια σας", όπως και συνέβη».
Ο Ανθυπολοχαγός όταν έμαθε ότι ο Αρσένιος τις βοήθησε και σώθηκαν, ίσως για να καλύψη την ενοχή του, διέδιδε συκοφαντικά ότι ο Εζνεπίδης έβαλε στην Εκκλησία τους μεταγωγικούς με τα μουλάρια. Τον κάλεσε ο Διοικητής σε απολογία. «Τόσο ασυνείδητος είμαι, κ. Διοικητά, να βάλω τους μεταγωγικούς με τα μουλάρια μέσα στην Εκκλησία;», είπε. Όμως δεν φανέρωσε την υπόθεση του ένοχου ανθυπολοχαγού· απολογήθηκε μόνον επειδή τον κατηγόρησαν για καταφρόνηση του οίκου του Θεού.

(Βίος Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, ιερομ. Ισαάκ, σελ. 70-71).

Η θαυμαστή επίσκεψις

Μια άλλη νύχτα, το έτος 1388, ο όσιος Σέργιος του Ραντονέζ στεκόταν μπροστά στην εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου και προσευχόταν:
-Παναγία, Μητέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ελπίδα και προστασία των πιστών, γίνε μεσίτρια για μας τους αναξίους. Ικέτευε τον Υιό και Θεό σου να εκδηλώση την ευσπλαχνία του στον άγιο αυτό τόπο. Εσένα, τη Μητέρα του γλυκύτατου Χριστού, καλούμε σε βοήθεια οι δούλοι σου, γιατί εσύ είσαι για όλους μας καταφυγή και δύναμις.
Τελειώνοντας την προσευχή αυτή κάθησε για λίγο να πάρη μια ανάσα. Ξαφνικά λέει στον υποτακτικό του Μιχαία:
-Παιδί μου, μείνε άγρυπνος αυτή τη νύχτα.
Μόλις πρόλαβε να προφέρη τα λόγια αυτά, ακούσθηκε μια φωνή:
-Ιδού, έρχεται η Πανάχραντη!
Ο άγιος βγήκε γρήγορα από το κελλί του στον προθάλαμο, όπου τον περιέβαλε ένα φως! Αξιώθηκε να δη ολοφώτεινη τη Μητέρα του Θεού συνοδευόμενη από τον Απόστολο Πέτρο και τον Ευαγγελιστή Ιωάννη. Μη μπορώντας ν’ αντέξη την εκτυφλωτική λαμπρότητα του οράματος, ο όσιος έπεσε καταγής. Η Υπεραγία Θεοτόκος έσκυψε, τον άγγιξε με τα χέρια της και του είπε:
-Μη φοβάσαι! Ήρθα να σ’ επισκεφθώ, γιατί άκουσα τις προσευχές που κάνεις για το μοναστήρι και τους αδελφούς. Μη λυπάσαι και μην ανησυχής λοιπόν για τη μονή αυτή. Από τώρα και στο εξής θα έχη κάθε ευλογία! Δεν θα παύσω να φροντίζω για τον τόπο αυτό και τώρα που ζης, αλλά και μετά την εκδημία σου.
Η υπερκόσμια λάμψις έσβησε και ο άγιος παρέμεινε άναυδος. Μόλις συνήλθε βλέπει τον μαθητή του ακίνητο σαν νεκρό από το φόβο και την έκπληξι. Τον βοήθησε να συνέλθη. Εκείνος έπεσε στα πόδια του οσίου λέγοντας:
-Πάτερ, για χάρι του Χριστού, μίλησε μου γι’ αυτό το θαυμαστό όραμα. Με συγκλόνισε τόσο που ένιωσα την ψυχή μου να χωρίζεται από το σώμα.
-Παιδί μου, περίμενε λίγο, γιατί κι εγώ δεν μπορώ ακόμα να συνέλθω.
Έπειτα διέκοψε τη σιωπή:
-Eιδοποίησε να έρθη εδώ ο π. Ισαάκ και ο π. Συμεών.
Όταν ήρθαν οι πατέρες, τους διηγήθηκε με λεπτομέρειες τη θαυμαστή επίσκεψι της Υπεραγίας Θεοτόκου και των δύο αποστόλων. Οι καρδιές όλων πλημμύρισαν από συγκίνηση και χαρά. Έψαλλαν την παράκλησι προς την Παναγία και ο όσιος παρέμεινε όλη τη νύχτα άγρυπνος συλλογιζόμενος το όραμα και ευγνωμονώντας την Πανάχραντη.

(Όσιος Σέργιος του Ραντονέζ)

(Χαρίσματα και χαρισματούχοι, Ι.Μ. Παρακλήτου,τόμος Β΄, σελ. 65-67).

Οι περισσότεροι από μας παραπονιόμαστε συχνά για τα προβλήματα και τις ελλείψεις που έχουμε νιώθοντας έτσι σχεδόν μόνιμα στην καρδιά μας μια αίσθηση ματαίωσης, απογοήτευσης και λύπης. Η αγωνία είναι επίσης ένα γνώριμο μας συναίσθημα και το ερώτημα ‘ γιατί να συμβαίνει αυτό σε μένα’ πολύ συχνό στο στόμα μας! Έτσι το άγχος κατακλύζει τη ζωή μας, χάνουμε την όποια υπομονή μας και τα εμπόδια μας φαίνονται ανυπέρβλητα! Μα αυτό δεν είναι ζωή… είναι μαρτύριο!
Πολλές φορές θα θέλαμε να βρισκόμαστε κάπου αλλού από εκεί που είμαστε ή οι συνθήκες της ζωής μας να ήταν διαφορετικές! Αυτή η επιθυμία είναι τόσο βασανιστική! Να είσαι υποχρεωμένος να διαχειριστείς μια καθημερινότητα με την οποία δεν είσαι καθόλου συμφιλιωμένος! Ακούω συχνά τους ανθρώπους να δυσανασχετούν με τη δουλειά τους ή το σύζυγο ή τα παιδιά τους, να διαμαρτύρονται για το πόσο κουρασμένοι νιώθουν, να τα ‘ βάφουν’ μαύρα με την παραμικρή δυσκολία! Κάτι δεν πάει καλά!
Όλη αυτή η απογοήτευση υποδηλώνει ένα σαθρό υπόβαθρο! Δυστυχισμένες, κουρασμένες ψυχικά και σωματικά φιγούρες, αποκαρδιωμένες περιφέρονται χωρίς νόημα και χωρίς σκοπό και η μια μέρα διαδέχεται την άλλη και η πλάτη βαραίνει ακόμα πιο πολύ και ο βηματισμός γίνεται ακόμα πιο αργός! Όμως η κατάσταση είναι αναστρέψιμη αν το θελήσουμε! Το κλειδί βρίσκεται στην πνευματική ζωή… δηλαδή στη διαφορετική ανάγνωση και βίωση της ζωής μας!
Θα περάσουμε έτσι από το ‘γιατί αυτό Θεέ μου’ στη διαδικασία να σκεφτούμε τί είναι αυτό που προσπαθεί να μας διδάξει τώρα ο Θεός! Θα σταματήσουμε τη γκρίνια και θα αρχίσουμε τη δοξολογία για όλα τα αγαθά που έχουμε. Η ευγνωμοσύνη πλαταίνει και χαροποιεί την καρδιά μας και έτσι εξαφανίζεται η πίεση και το σκοτάδι! Θα πάψουμε να αγωνιούμε εμποδίζοντας έτσι το Θεό να παρέμβει για να μας βοηθήσει… η αγωνία υποδηλώνει έλλειψη εμπιστοσύνης! Θα βάλουμε την προσευχή στη ζωή μας που είναι διάλογος με το Θεό και έτσι θα φύγει το άγχος από την καρδιά και θα εγκατασταθεί η ειρήνη! Θα καταλάβουμε ότι τα εμπόδια και οι δυσκολίες βρίσκονται εκεί για να μας προετοιμάσουν για την ουράνια κλήση μας!
Θα συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι ο μεγαλύτερος εχθρός μας και υπονομευτής της ευτυχίας μας είναι ο εγωισμός μας! Γιατί όπως λέει και ο Άγιος Πορφύριος ο ταπεινός άνθρωπος είναι ο πραγματικά ελεύθερος από όλους και από όλα! Και όταν θα χάνουμε την υπομονή μας θα σκεφτόμαστε πόση υπομονή έχει κάνει ο Θεός μαζί μας και θα δυναμώνουμε! Αλίμονο μας αν δεν αναλάβουμε με γενναιότητα και χαρά το σταυρό που στον καθένα μας αναλογεί!
Αν είμαστε από τώρα κοντά στο Χριστό θα προγευόμαστε από δω τη Βασιλεία των Ουρανών… γιατί έτσι μόνο θα είμαστε ευτυχισμένοι και ειρηνικοί … ζώντας για το Χριστό, με το Χριστό και προς το Χριστό! Αμήν! (Α.Κ.Β.)

μη πολυπραγμόνει
Ας θέσουμε χαλινάρι στις σκέψεις μας. Ας μην υπερβαίνουμε τα όρια και τα μέτρα, που έχουν δοθή για την ανθρώπινη γνώσι... Προσπάθησε, άνθρωπε, να μάθης τα ευρισκόμενα στη γη και να μη περιεργάζεσαι ούτε να καταπιάνεσαι με τον ουρανό. Και μακάρι μόνο με τον ουρανό, αλλά συ καταπιάνεσαι και με τον Κύριο του ουρανού. Τη γη δεν γνωρίζεις, απ’ την όποια γεννήθηκες, στην οποία τράφηκες, την οποία κατοικείς, την οποία πατείς, χωρίς την όποια δεν μπορείς ούτε ν’ αναπνεύσης, και καταπιάνεσαι να εξηγήσης όσα απέχουν τόσο πολύ;
Ε.Π.Ε. 22,496-498
(Χρυσοστομικό Λεξικό, αρχ. Δανιήλ Αεράκη, τόμος Β, σελ. 27

683-     ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ.
Είδα στ’ όνειρο, έγραφε ένας πνευματικός, ένα άνθρωπο, που παρουσιάσθηκε στο δικαστήριο του Θεού. «Βλέπεις, Θεέ μου, του λέγει, ετήρησα το Νόμο σου. Δεν έπραξα καμιά ατιμία ή ασέβεια. Κύριε, τα χέρια μου είναι αγνά.
            -Αναμφιβόλως, αναμφιβόλως, του απήντησε τότε ο καλός Θεός, αλλά είναι άδεια και γι’ αυτό σε καταδικάζω.
689-     ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ.
Απ’ έξω από την εκκλησία γινόταν η συζήτησις:
            -Έχω μοναδική επιθυμία να μ’ αξιώση ο Θεός να πάω κάποτε ν’ ανεβώ στο όρος Σινά και να διαβάσω από εκεί απάνω τις δέκα εντολές.
            -Μπα, εγώ σου λέω καλύτερα να μείνης σπίτι σου και να προσπαθήσης να τις εκτελής.

(Θησαυρός Γνώσεων και ευσεβείας, Υακίνθου Γρατιανουπόλεως, σελ. 313-314)

 

686-     ΤΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ. Στην Αμερική κάποτε μερικοί στρατιώται μ’ ένα αξιωματικό προσπαθούσαν να στήσουν ένα μεγάλο στύλο.
            Ο αξιωματικός στεκόταν από μακρυά και έδιδε στους στρατιώτας διαταγές.
            -Κρατείστε στερεά! Όλοι μαζί! Λίγο δεξιά! Εμπρός, και άλλα τέτοια.
            Κατά τύχη περνούσε απ’ εκεί ένας πολίτης. Είδε τους στρατιώτας, που προσπαθούσαν να σηκώσουν το στύλο και είπε στον αξιωματικό:
            -Συγγνώμην κύριε, γιατί και σεις δεν βοηθείτε λίγο τους καϋμένους τους στρατιώτας; Δεν βλέπετε; έχουν ανάγκην από βοήθεια.
            -Τι είπατε; εγώ να βοηθήσω; Είμαι αξιωματικός, αποκρίθηκε δείχνοντας τα γαλόνια του.
            Τότε ο διαβάτης είπε:
            Με συγχωρείτε, δεν επρόσεξα τα γαλόνια σας, κι έθεσε κάτω το καπέλλο και το ζακέττο του, για να βοηθήση τους στρατιώτας.
            Αφού έστησαν το στύλο, επλησίασε τον αξιωματικό και του είπε:
            -Κύριε αξιωματικέ, αν με χρειασθήτε και άλλη φορά, μπορείτε να με καλέσετε. Είμαι ο Γεώργιος Ουάσιγκτων.

(Θησαυρός Γνώσεων και ευσεβείας, Υακίνθου Γρατιανουπόλεως, σελ. 313-314 )

Το τελευταίο χειρόγραφο του αειμνήστου μεγάλου Θεολόγου Καθηγητού Παναγιώτου Τρεμπέλα (1886-1977)

1) Η επισημοτέρα ώρα του Χριστιανού είναι η ώρα του Βαπτίσματος (καθ' ην γίνεται υιοθεσία υπό του Θεού).

2) Η ιεροτέρα στιγμή της ζωής του είναι η της Θείας Κοινωνίας.

3) Η ευτυχεστέρα ώρα του πιστού αγωνιστού είναι η του θανάτου, καθ' ην απολαμβάνει την μακαρία αιωνιότητα εν Χριστώ Ιησού.

                                                                                                                                                          Π.Τρεμπέλας 

Εύρεση

Δημοφιλή Θέματα (Α-Ω)

αγάπη (321) Αγάπη Θεού (97) αγάπη σε Θεό (54) αγάπη σε Χριστό (73) άγγελοι (17) Αγγλικανισμός (1) Αγία Γραφή (71) Αγιασμός (2) Άγιο Πνεύμα (21) άγιοι (58) άγιος (113) αγνότητα (14) άγχος (24) αγώνας (84) αγώνας πνευματικός (78) Αθανάσιος ο Μέγας (1) αθεΐα (112) αιρέσεις (113) ακτημοσὐνη (8) αλήθεια (56) αμαρτία (103) Αμβρόσιος άγιος (3) άμφια (1) Αμφιλόχιος της Πάτμου (1) Ανάληψη Χριστού (2) Ανάσταση (87) ανασταση νεκρών (10) ανθρώπινες σχέσεις (198) άνθρωπος (42) αντίχριστος (7) αξιώματα (12) απιστία (9) αποκάλυψη (5) απόκρυφα (15) Απολογητικά Θέματα (1) αρετή (106) ασθένεια (30) άσκηση (13) αστρολογία (2) Αυγουστίνος άγιος (1) αυτογνωσία (86) αυτοθυσἰα (13) αυτοκτονία (2) Β Παρουσία (10) Β' Παρουσία (11) βάπτιση (7) βάπτισμα (16) Βαρβάρα αγία (1) Βαρσανουφίου Οσίου (28) Βασίλειος ο Μέγας (18) βία (2) βιβλίο (20) βιοηθική (10) Βουδδισμός (4) γάμος (84) Γένεση (4) Γεροντικόν (97) γηρατειά (5) γιόγκα (1) γλώσσα (53) γνώση (11) γονείς (71) Γρηγόριος ο Θεολόγος (9) Γρηγόριος ο Παλαμάς όσιος (3) γυναίκα (17) δάκρυα (17) δάσκαλος (19) Δεύτερη Παρουσία (11) Δημιουργία (49) διάβολος (95) Διάδοχος Φωτικής όσιος (13) διάκριση (92) διάλογος (5) δικαιοσύνη (15) Δογματικα Θέματα (5) Δογματική Τρεμπέλα (1) δύναμη (19) Δωρόθεος αββάς (6) εγωισμός (175) εικόνες (19) Ειρηναίος Λουγδούνου άγιος (3) ειρήνη (14) εκκλησία (94) Εκκλησιαστική Ιστορία (23) Εκκλησιαστική περιουσία (2) έκτρωση (1) ελεημοσύνη (42) ελευθερία (24) Ελλάδα (16) ελπίδα (19) εμπιστοσὐνη (1) Εξαήμερος (2) εξέλιξης θεωρία (15) Εξομολόγηση (92) εξωγήινοι (2) εξωσωματική γονιμοποίηση (5) επάγγελμα (10) επιμονἠ (15) επιστήμη (76) εργασία (46) Ερμηνεία Αγίας Γραφής (52) έρωτας (9) έρωτας θείος (3) Ευαγγέλια (69) Ευαγγέλιο Ιωάννη Ερμηνεία (33) ευγένεια (7) ευγνωμοσὐνη (3) ευσπλαχνία (16) ευτυχία (41) ευχαριστία (12) Εφραίμ ο Σύρος όσιος (1) εχεμύθεια (1) ζήλεια (3) ζώα (21) ηθική (11) ησυχία (13) θάνατος (142) θάρρος (37) θαύμα (89) θέατρο (1) Θεία Κοινωνία (74) Θεία Λειτουργία (64) θεία Πρόνοια (4) θἐλημα (5) θέληση (13) Θεόδωρος Στουδίτης όσιος (36) θεολογία (22) Θεός (44) Θεοφάνεια (2) θλίψεις (173) θρησκείες (34) θυμός (66) Ιάκωβος Τσαλίκης Όσιος (5) ιατρική (10) Ιγνάτιος Θεοφόρος (8) ιεραποστολή (41) ιερέας (82) ιερωσύνη (3) Ινδουισμός (10) Ιουδαίοι (1) Ιουστίνος άγιος (1) Ισαάκ ο Σύρος (1) Ισίδωρος Πηλουσιώτης όσιος (33) Ισλάμ (7) Ιστορία Ελληνική (7) Ιστορία Παγκόσμια (13) Ιστορικότης Χριστού (1) Ιωάννης Κροστάνδης (37) Ιωάννης Χρυσόστομος (69) Καινή Διαθήκη Ερμηνεία (23) Καινή Διαθήκη κριτικό κείμενο NestleAland (5) Κανόνες Εκκλησίας (1) καρδιά (22) Κασσιανός Όσιος (4) κατάκριση (67) καταναλωτισμός (4) Κατηχητικό (1) καύση νεκρών (1) κήρυγμα (20) Κλίμακα (4) κλοπή (2) Κοίμησις Θεοτόκου (13) κοινωνία (140) κόλαση (24) Κουάκεροι (1) ΚράτοςΕκκλησία (1) Κρίσις Μέλλουσα (13) Κύριλλος Άγιος (1) Λατρεία Θεία (59) λείψανα (7) λογισμοί (52) λύπη (6) μαγεία (11) Μάξιμος Ομολογητής (1) μάρτυρες (13) Μεθοδιστές (1) μελέτη (27) μετά θάνατον (28) μετά θάνατον ζωή (44) Μεταμόρφωση (3) Μεταμόρφωσις (4) μετάνοια (113) Μετενσάρκωση (3) μητέρα (24) μίσος (1) ΜΜΕ (2) μνημόσυνα (6) μοναξιά (14) μοναχισμός (55) Μορμόνοι (1) μόρφωση (19) μουσική (3) Ναός (8) ναρκωτικά (2) νέοι (15) νεοπαγανισμός (5) νηστεία (31) Νικόλαος Άγιος (3) νους (19) οικονομία (2) Οικουμενισμός (3) ομορφιά (13) όνειρα (28) οραμα (1) οράματα (11) Ορθοδοξία (69) όρκος (1) πάθη (81) πάθος (4) παιδεία (12) παιδιά (36) Παΐσιος Όσιος (105) Παλαιά Διαθήκη (3) Παλαιά Διαθήκη Ερμηνεία (8) παλαιοημερολογίτες (8) Παναγία (106) Παπαδόπουλος Στυλιανός (3) παράδειγμα (24) παραδεισ (1) Παράδεισος (63) Παράδοση Ιερά (5) Πάσχα (13) πατρίδα (6) Πατρολογία (8) Πεντηκοστή (9) πίστη (218) πλησἰον (3) πλούτος (28) Πνευματικές Νουθεσίες (68) πνευματική ζωή (127) πνευματικός πατέρας (43) πνευματισμός (8) ποίηση (14) πόλεμος (23) πολιτική (21) πολιτισμός (6) Πόποβιτς Ιουστίνος άγιος (3) Πορφύριος Όσιος (72) προθυμἰα (3) Πρόνοια (5) Πρόνοια Θεία (62) προορισμός (6) προσευχή (241) προσοχή (10) προσπἀθεια (9) προτεσταντισμός (25) προφητείες (5) ραθυμία (7) Ρωμαιοκαθολικισμός (33) Σαρακοστή (4) σεβασμός (9) σοφία (26) Σταυρός (38) Σταυροφορίες (4) Σταύρωση (24) συγχώρηση (21) συμπὀνια (4) συνείδηση (8) σχίσμα (11) σώμα (12) Σωφρόνιος του Έσσεξ (24) τάματα (1) ταπεινοφροσύνη (123) ταπείνωση (19) Τέλος Κόσμου (3) Τεσσαρακοστή Μεγάλη (2) τέχνη (1) Τριάδα Αγία (10) τύχη (2) υγεία (2) υλικά αγαθά (12) υπακοή (35) υπαρξιακά (60) υποκρισία (7) υπομονή (83) φανατισμός (3) φαντασία (2) φαντάσματα (2) φιλαργυρἰα (1) φιλαυτἰα (4) φιλία (16) φιλοσοφία (17) Φλωρόφσκυ Γεώργιος (3) φόβος (32) φως (5) χαρά (50) χάρις θεία (20) χαρίσματα (10) Χειρόγραφα Καινής Διαθήκης (1) Χριστιανισμός (11) χριστιανός (49) Χριστός (32) Χριστούγεννα (46) χρόνος (24) ψεύδος (17) ψυχαγωγία (4) ψυχή (104) ψυχολογία (19)