Παρακολούθηση της θείας λειτουργίας.Ο άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων τα δέκα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας.Την εποχή εκείνη μερικοί χριστιανοί είχαν την κακή συνήθεια μετά την ανάγνωση του Αποστόλου και του Ευαγγελίου, την ώρα που στην εκκλησία γινόταν το κήρυγμα, να βγαίνουν έξω από το ναό και να το ρίχνουν στην κουβέντα. Μόλις τελείωνε το κήρυγμα κι οι ψαλτάδες άρχιζαν να ψάλλουν το χερουβικό ύμνο, ξανάμπαιναν μέσα.Ο άγιος Ιωάννης το είχε προσέξει αυτό και το είχε αναφέρει μερικές φορές στις ομιλίες του σαν φαινόμενο απαράδεκτο. Εκείνοι όμως δεν τον άκουγαν. Βλέποντας λοιπόν πως η κατάσταση δε διορθωνόταν, μια…
Σε όποια διακονία και αν βρεθείτε, και αν ακόμα είναι πολύ βιαστική και σπουδαία, δεν θέλω να κάνετε τίποτα με φιλονικία, τίποτα με ταραχή, αλλά να είσαστε βέβαιοι ότι κάθε έργο που κάνετε, είτε μεγάλο είναι είτε μικρό, είναι το ένα όγδοο απ’ αυτό που μας ζητιέται. Το να διατηρήσετε όμως την ειρήνη σας -και αν ακόμα συμβεί να αποτύχετε στο διακόνημα από την υποχώρηση που θα κάνετε- είναι τα τέσσερα όγδοα, δηλαδή το μισό από το ζητούμενο. Βλέπετε πόση διαφορά υπάρχει;Όταν λοιπόν κάνετε κάτι, αν θέλετε να το κάνετε τέλειο και ολόκληρο, φροντίστε καί αυτό να το κάνετε τέλειο…
Μα την Αγία Αγελάδα! Το 1978 το αυτοκίνητό μου χρειάστηκε κάποιες επισκευές που δεν μπορούσα να κάνω μόνος μου. Καθώς το συνεργείο όπου το πήγαινα συνήθως είχε κλείσει, έπρεπε να βρω έναν καλό και τίμιο μηχανικό αυτοκινήτων. Ανησυχούσα, μια και υπήρχε η –αστήρικτη ίσως- φήμη ότι οι μηχανικοί είναι ατσίδες στην εκμετάλλευση. Ευτυχώς ο φίλος μου, ο Ντέιβ μου σύστησε το συνεργείο του Ντι. Ανακάλυψα με ευχαρίστηση ότι ο ιδιοκτήτης του συνεργείου ήταν ένας μηχανικός που πριν από αρκετά χρόνια είχε ξαναφτιάξει το αυτοκίνητό μου. Εκείνη την εποχή εργαζόταν σ’ ένα βενζινάδικο κοντά στο σπίτι μου. Δεν είχαμε πολλές κουβέντες…
Ενσυναίσθηση: κοιτάζοντας μέσα απ’ το παράθυρο του ασθενούς ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΞΕΝΟ πως κάποιες φράσεις ή κάποια γεγονότα εγκαθίστανται στο μυαλό μας και μας προσφέρουν συνεχή καθοδήγηση και ανακούφιση. Πριν από μερικές δεκαετίες έβλεπα μια ασθενή με καρκίνο του μαστού, που είχε περάσει ολόκληρη την εφηβεία της παγιδευμένη σε μια μακρόχρονη και πικρή πάλη με τον αρνητικό πατέρα της. Λαχταρώντας κάποια μορφή συμφιλίωσης, μια καινούρια αρχή για τη σχέση τους, περίμενε πώς και πώς να την πάει ο πατέρας της με τ’ αυτοκίνητο στο κολέγιο- μια ευκαιρία να είναι μόνη μαζί του για πολλές ώρες. Αλλά το ταξίδι που περίμενε από καιρό…
Και όμως πιστεύεις Ένας γιατρός άπιστος, για να αποδείξη ότι δεν υπάρχει ψυχή, ρωτάει ένα πιστόν: - «Είδες ποτέ με τα μάτια σου καμμιά ψυχή;» «Άκουσες καμμιά ψυχή, με τ΄ αυτιά σου;» «Εγεύθηκες με τα χείλη σου;» «Εμύρισες με την μύτη σου;» - ¨Όχι, απαντά ο πιστός. - «Αισθάνθηκες καμμιά ψυχή;» ερωτά τέλος ο γιατρός. –Ναι, απαντά ο πιστός. Τότε, λέγει θριαμβευτικά ο γιατρός, έχουμε τέσσερες αισθήσεις, εναντίον μίας. Και ο πιστός χριστιανός, με την σειρά του έρωτα και αυτός. - «Είδες ποτέ γιατρέ μου με τα μάτια σου κανένα πόνον;!! Άκουσες με τ΄ αφτιά σου;!! Εγεύθηκες με το…
Απάντησε "όχι"... Ένα κοριτσάκι προσευχόταν κάθε πρωί και κάθε βράδυ στον Θεό να της δώσει για τη γιορτή της, που πλησίαζε, μια μεγάλη κούκλα. Ο μεγάλος της αδερφός τής είπε μια μέρα: - Ο Θεός δεν πρόκειται ν’ απαντήσει στις προσευχές σου. Ήρθε η γιορτή της και η κούκλα δεν φάνηκε . - Είδες, της είπε την άλλη μέρα ο αδερφός της. Ο Θεός δεν σου απάντησε. Το κοριτσάκι, όμως, τον κύτταξε σοβαρά και του αποκρίθηκε: - Κάνεις μεγάλο λάθος. Ο Θεός μου έδωσε την απάντησή του. Πάντοτε απαντά στις προσευχές. - Και ποιά ήταν η απαντησή τούτη ρώτησε…
Ὁ ὅσιος Σέργιος τοῦ Ραντονέζ (1314-1392) ντυνόταν πάντοτε φτωχικά. Γι’ αὐτό δέν τόν ἀναγνώριζαν οἱ ἐπισκέπτες. Κάποιος χωρικός ἀπό ἕνα μακρινό χωριό ἄκουγε πολλά γιά τόν ὅσιο. Ἐπιθύμησε λοιπόν νά τόν δεῖ. Ἦρθε στή μονή καί ἄρχισε νά ρωτᾶ, ποῦ θά τόν συναντοῦσε. Τοῦ εἶπαν ὅτι βρισκόταν στόν κῆπο. Πῆγε στόν κῆπο καί εἶδε ἕναν ἁπλό μοναχό, ντυμένο μ’ ἕνα ροῦχο γεμάτο μπαλώματα, νά σκάβει τή γῆ. Ὁ χωρικός σκέφτηκε ὅτι τοῦ εἶπαν ψέμματα. Περίμενε νά δεῖ ἕνα λαμπροφορεμένο ἡγούμενο μέσα σέ δόξα καί τιμή. Γύρισε λοιπόν στό μοναστήρι καί ἄρχισε νά παρακαλεῖ: - Πέστε μου, ποῦ εἶναι ὁ γέροντας;…
- Γέροντα, στεναχωριέμαι, όταν οι άλλοι δεν έχουν καλή γνώμη για μένα. - Καλά που μου το είπες! Από σήμερα θα κάνω ευχή οι άλλοι να μην πουν ποτέ καλή γνώμη για σένα, γιατί αυτό σε συμφέρει, καλό μου παιδί. Οικονομάει ο Θεός να μας αδικήσουν οι άνθρωποι ή να μας πουν καμμιά κουβέντα, για να εξοφλήσουμε μερικές αμαρτίες μας ή για να αποταμιεύσουμε κάτι στην άλλη ζωή. Δεν μπορώ να καταλάβω, πώς την θέλετε εσείς την πνευματική ζωή; Δεν έχετε καταλάβει ακόμη το πνευματικό σας συμφέρον και θέλετε εξόφληση εδώ. Για τον ουρανό δεν αφήνετε τίποτε. Πώς τα παίρνεις…
Με ρωτάς, άνθρωπε του Θεού από που προέρχεται η σημερινή κρίση, και τι σημαίνει αυτή. Ποιος είμαι εγώ για να με ρωτάς για ένα τόσο μεγάλο μυστικό;”Μίλα όταν έχεις κάτι καλύτερο από τη σιωπή”, λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Όμως παρόλο που θεωρώ, ότι η σιωπή είναι ώρα καλύτερη από κάθε ομιλία, και όμως λόγω αγάπης προς εσένα, θα σου εκθέσω εκείνα που σκέπτομαι περί αυτού που ρώτησες. Η κρίση είναι ελληνική λέξη, και σημαίνει δίκη. Στην Αγία Γραφή αυτή η λέξη χρησιμοποιείται πολλές φορές . Έτσι ο ψαλμωδός λέει : “διά τούτο ουκ αναστήσονται ασεβείς εν κρίσει” (Ψαλμ.…
Προτροπή για συμφιλίωση. Διάλογος π. Ιωήλ Γιαννακόπουλου (1901-1966) με κάποιο χωρικό:- … Μα δεν μπορώ, πάτερ μου, να μιλήσω εγώ πρώτος. Ο αδελφός μου πρέπει να μου μιλήσει πρώτος. Αυτός έφταιξε και όχι εγώ. Κι έπειτα αυτός είναι μικρότερος και εγώ μεγαλύτερος.- Δεν μου λες, ποιος είναι μεγαλύτερος; Εμείς ή ο Θεός;- Μα θέλει ρώτημα; Ο Θεός βέβαια.- Ποιος έφταιξε στον άλλον; Ο Θεός σ’ εμάς ή εμείς στο Θεό;- Εμείς φταίξαμε στο Θεό.- Και ποιος πρώτος έκανε την αρχή της συμφιλιώσεως; Εμείς πήγαμε στο Θεό ή ο Θεός ήλθε σ’ εμάς;- Ο Θεός ήλθε σ’ εμάς.- Λοιπόν;- Λοιπόν, σ’…
custom image (2)
Τελευταίες αναρτήσεις κειμένων (blog)
-
Η ισότητα κληρικών και λαϊκών στο σώμα της Εκκλησίας (αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου)
«Στo σύνολο των εκκλησιών». Δεν είναι κι αυτό μικρό, γιατί είναι μεγάλη η δύναμη και του συνόλου, δηλαδή των εκκλησιών.Πρόσεχε πόσο μεγάλη ήταν η δύναμη του συνόλου των εκκλησιών. Η προσευχή της…
-
Ο εγωισμός του "Εγώ έχω δίκιο, εμένα να ακούσετε". (αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου)
Άκουσε τώρα πώς ζητούσαν τη γνώμη των πιστών και για άλλα ζητήματα κατά την εποχή των Αποστόλων. Όταν δηλαδή επρόκειτο να χειροτονήσουν τους επτά διακόνους, συνεννοήθηκαν πρώτα με το λαό. Το ίδιο…
-
Ο κληρικός συμβουλεύει, δεν εξουσιάζει τον πιστό! (αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου)
«Δεν είμαστε κυρίαρχοι της πίστης σας, αγαπητοί, ούτε παραγγέλλουμε αυτά με τρόπο δεσποτικό· έχουμε οριστεί για τη διδασκαλία του λόγου και όχι για εξουσία, ούτε για δεσποτισμό· έχουμε θέση συμβούλων, οι οποίοι…
-
Πόσο κακό είναι το σχίσμα! Πόση σημασία έχει να είναι έγκυρες οι χειροτονίες! (αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου)
«Δύο τρόποι αποκοπής από το σώμα της Εκκλησίας υπάρχουν· ο ένας, όταν ψυχράνουμε την αγάπην, και ο δεύτερος, όταν τολμήσουμε πράγματα που είναι ανάξια να γίνονται εις εκείνο το σώμα· διότι και…
-
Πώς να συναναστρεφόμαστε τους αιρετικούς; (π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου)
Ποιμαντική προς αιρετικούς.Εν Αθήναις τη 12η Απριλίου 1980.Κύριε Διευθυντά…… Γράφει το φυλλάδιον ότι «προσπαθώ να περιορίσω την σημασίαν του «γεγονότος» (Σημ.: εννοείται η παράστασις του Αρχιεπισκόπου Αθηνών εν τη επιμνημοσύνω δεήσει υπέρ…
-
Ο Χριστός θυσιάστηκε εκούσια για τις αμαρτίες μας, όχι ακούσια για τη διδασκαλία Του!
Οι άθεοι, πολλοί αιρετικοί, το κίνημα της Νέας Εποχής και όλος ο Αποκρυφισμός, αρνούμενοι α) τη θεότητα του Ιησού Χριστού, β) τα Μυστήρια της Εκκλησίας που λυτρώνουν, γ) την αμαρτία και την…
-
Ο Ρουσσώ καυτηριάζει τους φιλοσόφους!
«Συμβουλεύτηκα τους φιλοσόφους μας… Τους βρήκα όλους εξίσου επηρμένους, βέβαιους για τον εαυτό τους, δογματικούς· ισχυριζόμενους -έστω και με τη μορφή του λεγόμενου σκεπτικισμού τους- ότι γνωρίζουν τα πάντα· χωρίς να αποδεικνύουν…
-
Η ομολογία του άθεου Βολταίρου πριν το θάνατό του
"Ο Βολταίρος εζήτησε πένναν και χαρτί και έγραψε ιδιοχείρως:«Ο υπογεγραμμένος, εξεμών αίμα από τετραμήνου και μη δυνάμενος πλέον, εις ηλικίαν 84 ετών, να συρθώ εις την εκκλησίαν· και επειδή ο εφημέριος του…