Αυξομείωση μεγέθους γραμμάτων.
"Την ώρα της κηδείας έλαμπε ένα φως δυνατό"Μπαίνοντας μέσα στο δωμάτιο του Γέροντα βρήκα εκεί τον πατέρα του κοριτσιού, του οποίου μόλις είχε γίνει η κηδεία. Τον αγκάλιασα, τον φίλησα κι αρχίσαμε να κλαίμε και οι δύο. Πετιέται τότε ο Γέροντας και μας λέει: "Να βγείτε έξω και οι δύο. Δε σας αντέχω". Βγήκαμε, πράγματι, έξω. Ύστερα από λίγο έστειλε ο Γέροντας και με φώναξαν. Πήγα και μου είπε: -Με συγχωρείς, που σας είπα να βγείτε έξω, αλλά ξέρεις τί μου συμβαίνει σήμερα; -Τί, Γέροντα; Κι άρχισε να μου λέει κλαίοντας: -Την ώρα της κηδείας έβλεπα ένα φώς δυνατό επάνω…
Η προσευχή της: «Συ Κύριέ μου, έλεγε, εξαφάνισες από μέσα μας το φόβο του θανάτου. Συ έκανες, για χάρη μας, το τέλος αυτής της πρόσκαιρης ζωής ξεκίνημα της αληθινής και αιώνιας ζωής. Συ για λίγο καιρό αναπαύεις με τον ύπνο του θανάτου τα σώματά μας και πάλι θα τα ξυπνήσεις με τη σάλπιγγα της δευτέρας παρουσίας Σου. Συ παραδίδεις σαν περιουσία στης γης τα σπλάχνα πάλι το χωματένιο σώμα μας, που με τα χέρια Σου έπλασες και ξαναπαίρνεις πάλι ό,τι έδωσες στη γη, κάνοντας το θνητό και άσχημο σώμα μας λαμπρό, με την αφθαρσία και τη χάρη Σου. Συ μας…
Δε θα δοκιμάσουμε "πεθαμενίλα"Ήμουν θλιμμένος μετά από πρόσφατο θάνατο προσφιλούς μου προσώπου. Σκεπτόμουν για μέρες το θέαμα του ενταφιασμού. Την κάλυψη του νεκρού μετα χρώματα και την επακόλουθη σήψη του σώματος... Πώς θα ήταν ο άνθρωπος, εάν δεν υπήρχε η πτώση των πρωτοπλάστων; Διαρκής χαρά, κανένα ερώτημα για την αιώνια μακαριότητά μας. Τώρα "σκωλήκων βρώμα και δυσωδία". Επάνω σ' αυτές τις μελαγχολικές σκέψεις με πέτυχε ο παππούλης μ' ένα τηλεφώνημά του.- Γιωργάκη, κάνεις ιατρείο αυτήν την ώρα;- Όχι, Γέροντα, τελείωσα.- Άνοιξε το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο στο Ε' Κεφάλαιο, στίχος 24 -είναι το Ευαγγέλιο που διαβάζουμε στις κηδείες- και διάβασέ το…
"Να πιστεύεις ότι δεν υπάρχει θάνατος""Μπορούμε να ζούμε μέσα στη χαρά του Θεού, και ποτέ να μη σκεφτόμαστε το θάνατο. Και να έρθει το τέλος της ζωής σου, και να είναι το πόδι σου μέσα στο λάκκο. Εσύ μπορεί να φυτεύεις συκιές, καρυδιές, κυπαρίσσια, να φτιάχνεις περιβόλια για τους συνανθρώπους σου, να φτιάχνεις εκκλησίες και να είναι το ένα σου ποδάρι μες στο λάκκο.Γιατί τα κάνεις αυτά; Από την αγάπη. Πιστεύεις ότι δεν υπάρχει θάνατος και θέλεις και οι συνάνθρωποί σου, που θα έρθουνε πάλι εδώ, να βρούνε κάτι, να γίνουνε καλοί, να μη γίνουνε κλέφτες και κλέβει ο ένας…
ΥΠΟΜΝΗΜΑ -Στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο- Ερμηνεία πατερική & θεολογική του Ευαγγελίου του ΛουκάΤο ερμηνευτικό Υπόμνημα του Π.Ν. Τρεμπέλα μεταφρασμένο στη νεοελληνική γλώσσα Μετάφραση αρχιμ. Νικόλαος Πουλάδας Κεφάλαιο 13 Στίχ. 1-5.Προτροπή για μετάνοια.13.1 Παρῆσαν(1) δέ τινες ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ(2) ἀπαγγέλλοντες αὐτῷ περὶ τῶν Γαλιλαίων(3) ὧν τὸ αἷμα Πιλᾶτος ἔμιξεν μετὰ τῶν θυσιῶν(4) αὐτῶν.1 Εκείνο τον καιρό πήγαν στον Ιησού μερικοί και του αφηγήθηκαν για τους Γαλιλαίους, τους οποίους σκότωσε ο Πιλάτος την ώρα που πρόσφεραν θυσία, κι έτσι το αίμα τους ανακατεύτηκε με το αίμα των ζώων που θυσιάζονταν.(1) Μάλλον με την έννοια του ήλθαν. Οι πληροφορητές αυτοί δεν ήταν…
"Δεν υπάρχει θάνατος"Μέσα στην Εκκλησία, εκεί βρίσκεται η σωτηρία μας έλεγε πάντα ο Παππούλης."Όποιος είναι μέλος της εκκλησίας δε φοβάται το δεύτερο θάνατο, δεν υπάρχει θάνατος για όποιον είναι μέσα στην Εκκλησία του Χριστού. Η Ορθοδοξία μας είναι τέλεια, δεν έχει ουδεμία ατέλεια". [Ί134] Δεν υπάρχει θάνατος, μας είπε. Μή φοβάσαι το θάνατο. Όποιος πέθανε για το Χριστό, δεν υπάρχει γι' αυτόν θάνατος. Κι αν δεν πέθανες, να πεθάνεις.[Ά 59] Ναι, πράγματι. Έλεγε στα παιδιά μου πόσο ωραία είναι η άλλη ζωή κι ότι το σώμα μας, αυτό που μπαίνει μέσα στον τάφο είναι μεν δικό μας, αλλά, όπως είπε και…
«Και σεις οι ίδιοι, αν θέλετε, πάσχοντας και τιμωρούμενοι υπέρ του Χριστού, μπορείτε να μαρτυρήσετε σαν εκείνους καθημερινώς, όχι μόνο ημέρα αλλά και νύκτα και κάθε ώρα. Και πώς θα γίνει αυτό; αν και σεις παραταχθείτε εναντίον των ολεθρίων δαιμόνων, αν αντιστέκεστε πάντοτε κατά της αμαρτίας και του θελήματός σας. Πράγματι εκείνοι αγωνίζονταν προς τυράννους, ενώ εμείς έχομε αγώνα προς τους δαίμονες και τα ολέθρια πάθη της σάρκας, τα οποία επιτίθενται τυραννικώς στις ψυχές μας κάθε ημέρα και νύκτα και ώρα και μας εκβιάζουν να πράξομε πράγματα που δεν αρμόζουν στην θεοσέβεια και παροργίζουν τον Θεό. Αν λοιπόν σταθούμε απέναντι…
"Ψυχαί δικαίων εν χειρί Θεού, και ου μή άψηται αυτών θάνατος"Μια μέρα ο Γέροντας μου είπε:-Να ξέρεις παιδί μου, ήθελα να σου μιλήσω για την υγεία του πατέρα σου. Γνωρίζεις σε ποιά κατάσταση ευρίσκεται; Η κατάστασή του είναι περισσότερο από επικίνδυνη! Θέλει ο Θεός και ζεί! Αυτός τον κρατά στη ζωή. Η ζωή του κρέμεται από μιά λεπτή κλωστούλα που είναι έτοιμη να κοπεί. Αυτό μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή. Ακόμη και σήμερα. Και εαν δεν γίνει σήμερα μπορεί να γίνει σε λίγες μέρες. Όταν θελήσει ο Κύριος να τον καλέσει κοντά Του. Γιατί τον αγαπάει πολύ. Είναι άγιος…
Η σκέψη του θανάτου είναι ικανή να παρακινήσει τον αμαρτωλό σε μετάνοια. Μας είναι και γνωστός και άγνωστος ο θάνατος. Γνωστός, γιατί ξέρουμε ότι όλοι θα πεθάνουμε. Άγνωστος, γιατί δεν ξέρουμε πότε, πού και πώς θα πεθάνουμε. Όσο περισσότερο ζούμε, τόσο περισσότερο μικραίνει η ζωή μας, τόσο λιγοστεύουν οι μέρες μας και πλησιάζουμε στο θάνατο. Είμαστε πιο κοντά του σήμερα απ΄ ό,τι χθες, αυτή την ώρα απ΄ ό,τι την προηγούμενη. Ο θάνατος βαδίζει αόρατος πίσω απ΄ τον καθένα και τον αρπάζει τότε που δεν το υποπτεύεται. Εντούτοις, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι - και μάλιστα οι υγιείς και οι δυνατοί -…
«Μην ανησυχείτε για την αυριανή μέρα… αρκετό είναι για την κάθε μέρα το δικό της πρόβλημα» (Ματθ. 6:34) Κάποιος, δείχνοντας τη σιωπηλή πολιτεία ενός νεκροταφείου, έλεγε πως όλοι όσοι είναι θαμμένοι εκεί, άφησαν πίσω τους ατέλειωτες υποθέσεις. Κανένας απ’ αυτούς δεν πρόλαβε να τις τελειώσει όλες πριν πεθάνει. Και αυτή είναι η αλήθεια! Οι δουλειές της ζωής αυτής δεν τελειώνουν, κι όχι μόνο δεν τελειώνουν, αλλά πολλές φορές αποτελούν το υπνωτικό που εμποδίζει τους ανθρώπους να σκεφτούν αυτή τη μεγάλη στιγμή της ζωής τους, την οποία σε λίγο δε θα μπορέσουν ν’ αποφύγουν. Πόσο δίκιο έχει ο Λόγος του Θεού,…
Σελίδα 1 από 23

custom image (2)

img025