“Ανάσταση κι αγάπη λαμπερή, κάθε καμπάνα χαρωπά σημαίνει και ξημερώνει μέρα και φορεί στολή μ’ αστέρια κ’ άνθια κεντημένη… και μέσα στην καρδιά μου μυστικά νιώθω να ξημερώνει μια ημέρα, με κάλλη πλέον μαγικά, απ’ όσα είναι στη γη και στον αιθέρα.”
"Ο τυφλός προ του Σταυρού" Τι είν' η βοή στο Γολγοθά που κόσμος τρέχει απάνω;-Πηγαίνουν να σταυρώσουν δυο μαζί με κάποιον πλάνο.-Ποιοι ναν οι δυο, που εκδικητής ο χάρος τους προσμένει;-Κλέφτες, φονιάδες, άρπαγες, κακούργοι ξακουσμένοι.-Και ποιος ο πλάνος που κι αυτός θα σταυρωθεί μαζί τους;-Τους Φαρισαίους ρώτησε, είναι δουλειά δική τους! -Θα πάω να δω... Είπα να δω κι ήρθαν στο νου μου πάλι,τα χρόνια που ήμουνα τυφλός. Τυφλός! Εσείς οι άλλοιδεν ξέρετε πόσο η ψυχή μέσα στα στήθη είν' άδεια,όταν με μάτια ορθάνοιχτα βαδίζει στα σκοτάδια!Πως τη θυμούμαι τη στιγμή που εστάθη αυτός μπροστά μουκαι μ' ευσπλαχνίσθη, κι έσκυψε,…
Η αιωνιότης της ψυχής Ω ψυχή αγία σπίθα, του Νοητού Ήλιου, ανεκτίμητο κειμήλιο του κόσμου και των αγγέλων τιμιωτέρα! Όλη η ορατή δημιουργία κι ο ουρανός με τα στολίδια του στολίσθηκαν για σένα,Ω ψυχή, θησαυρέ μου! Εάν χαθή το παν στον κόσμο τίποτε δεν έχασα εγώ, διότι όλα δεν είναι τόσο ακριβά όσο είσαι εσύ, ψυχή μου. Αλλά (αλλοίμονο)! εάν στερηθώ εσένα τότε τα πάντα έχασα:και την προετοιμασμένη δόξα στους ουρανούς και ό,τι καλό είχα! Εξαγορασμένη από την καταδίκη με το θεϊκό Αίμα, είσαι καλεσμένη να ευωδιάσης με την ευωδία του «ουρανίου Μύρου». Με το «μυστικό ενέχυρο», που σου εμπιστεύθηκε…
Δεν θα βαδίσω σε κήπους ανθόσπαρτους. - Γ.Βερίτης Δεν θα βαδίσω σε κήπους ανθόσπαρτους τώρα μαζί σου,δε θα λουστείς στα νερά τα κρυστάλλινα του Παραδείσου.. Δύσκολο βρίσκεις και μέγα τ΄αγώνισμα, σκληρό τον νόμο,κι΄ειναι βαρύς ο σταυρός που σου φόρτωσα πάνω στον ώμο! Σφίξε αδερφέ τον σταυρό που σου χάρισα μέσα στα χέρια,πρίν απο σένα τρυπήθηκα εγώ στην καρδιά με μαχαίρια! Τούτο το αγώνισμα φίλε που σου δωκα μην τ΄αποστέρξεις,Πρώτος ανέβηκα εγω τον ανήφορο αυτόν που θα τρέξεις.. Ηταν βαρύς ο σταυρός μου και ασήκωτος σαν απο πέτρα!Πίστεψε δεν μου τον είχανε κόψει σ΄ανθρώπινα μέτρα.. Κι όμως σαν άνθρωπος όμοιος κι…
"Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ". του Γ. Βερίτη.  Πάσχα θα κάμω πάλι σήμερα,κι ειν’ η λαχτάρα μου μεγάλη!Πάσχα θα κάμω πάλι σήμερα,γιατί θα κοινωνήσω πάλι. Μαζί κι οι δυό μας θα γιορτάσουμε,ω, πόσο τόχες πεθυμήσει.«Επιθυμία επεθύμησα»,μας είπες πριν το δείπνο αρχίσει. Επιθυμία επεθύμησα!-πως μας φλογίζ’ η επιθυμιά σου!πως λαχταρήσαμε να γείρωμεαπόψε πάνω στην καρδιά σου! Δέξου μας σαν τον άγιο Γιάννη σου,πάνω στο στήθος σου σκυμμένους.Δε θα σου πούμε ποιά άγρια κύματαμας φέραν δω μισοπνιγμένους. Τα ξέρεις όλα! Κι αν πονούσαμε,πιότερο συ για μας πονούσεςκαι, σιωπηλός, - τα χρόνια ως διάβαιναν,-στο δείπνο σου μας καρτερούσες. Μαζί σου τώρα θα γιορτάσουμε,και το τραπέζι ‘ναι…
Ο π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΝόστιμο φαγητό με λίγο … υδροκυάνιο! - Γέροντα, ο Καζαντζάκης εκτός από τα τόσα στραβά που λέει, έχει και κάποια καλά. Γιατί τον πετάμε εξ ολο­κλήρου και δεν τον αξιολογούμε, να πούμε αυτό είναι καλό, εκείνο κακό; – Αν κάποιος φτιάξη ένα ωραίο φαγητό με ακριβά υλικά και πολλή τέχνη και το κάνη πεντανόστιμο, αλλ’ ύστερα ρίξη καμμιά δεκαπενταριά σταγόνες υδροκυανί­ου, θα φάη κανείς αυτό το φαγητό; Σάς ερωτώ. Μα είναι νόστιμο, μα έχει καλά υλικά, μα… Ναι, αλλά έπεσε δηλη­τήριο επάνω. Ποιος θα τολμήση, έστω να δοκιμάση, ένα φαγητό, που έχει μέσα υδροκυάνιο, που…
Η Χάρη ΤηςΟ Πατέρας βρήκε τον καθρέφτηγια το πρόσωπο του Υιού Τουστην ομορφιά της Παρθένου. Άνοιξε το ατλάζι τ’ ουρανούνα μας δείξει την Κεχαριτωμένηκαι η χάρη Της θάμπωσε τον ήλιο. Παρέστη Βασίλισσα εκ δεξιών Τουη θυγατέρα του Βασιλέως Η Κοίμησή ΣουΒασίλισσά μας, των αγγέλων η Κυρία,τους εφιάλτες μας η κοίμησή Σουσε εικόνες μεταβάλλει Παραδείσου.Τώρα κοιμόμαστε σχεδόν αγγελικάτις νύχτες μας στη γη με όνειρα γλυκά.Μεσίτριά μας, στην Εδέμ πραγματικάαξίωσέ μας να τα ζήσουμε μαζί Σου. (Ελευθέριος Μάινας, Τα Ποιήματα, εκδ. Ακρίτας σελ. 15, 31) Θέματα: Παναγία, ποίηση, ομορφιά
Ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΣ - Ποίημα Γ. Βερίτη Καμπάνας ήχοι αρμονικοί,γλυκοί, γοργοί, αναπαιστικοί,ξυπνούν το μοναστήρι.Και στης νυχτιάς τη σιγαλιάσα μάτια ανοίγουν τα κελιάή πόρτα ή παραθύρι. Το πνεύμα της αρχαίας μονής,πνεύμα αγρυπνίας και προσμονής,ξυπνά τους μοναχούς της.Είναι φρουρός, και το φυλάσα να βιγλίζει εκεί ψηλάο νέος καμπανοκρούστης. Τώρα, απ’ την κάθε μια γωνιάγλιστράνε μεσ’ στη σκοτεινιάψυχές που παν να προσκυνήσουν.Για τη ματοβρεχτή μας γηπου σπαρταρά μεσ’ στη σφαγήτον έλεο να ζητήσουν. Στην εκκλησιά τη θολωτήπου στ’ όνειρό της ζει και αυτή,θρόνοι και παραθρόνιαμας φέρνουν πάλι στα παλιά (μαρμαρωμένε βασιλιά!)στης προσευχής τα χρόνια. Μεσ’ στους αιώνες που κυλούν,τούτες οι πλάκες μας μιλούνγια κάποιο μεγαλείο,κι…
ΠΙΣΤΗ Στο δρόμο που το σώμα μου βαδίζει, μια σκέψη το μυαλό μου βασανίζει. Η αμφιβολία που το Είναι μου αγγίζει Πόσα αργύρια η Πίστη μου αξίζει; Του Ιούδα έμαθα πως ήτανε τριάντα Σφιχτή θηλιά όμως τον έπνιξε για πάντα Μια πίστη κρεμασμένη από ιμάντα Εικόνας τραγικής, λεζάντα. Του Άννα, η ύβρις κι η απληστία Μιας πίστης λύκου με προβάτου ενδυμασία Το είδωλο της επαινεί μ’ αλαζονεία Ντυμένη με ιερή και φαύλη υποκρισία. Του νεανίσκου που ερωτά, τι αγαθόν ποιήσει Τον πλούτο και τα κτήματα πως δύναται ν’ αφήσει Μια πίστη που στον ουρανό είναι αδυνάτου φύση Πως σκέφτηκες φιλάργυρε…
Ότι κι αν γράψεις λόγια θα’ναι.Αυτά τα λόγια που ζητώ να εξαφανίσωΚι είναι γι’αυτό που έχω κόψει το χέρι μου.Κι είναι γι’αυτό που ζυμώνομαιΝύχτα μέρα με τη φωτιά, που πατήθηκακ’ έλιωσα κάτω όπως ένατριαντάφυλλο κόκκινο. Θέλω να γίνω ένα άλλου είδουςνερό. Μια άλλου είδους γλώσσα.Σαν αχτίνες χρυσές να τρυπώνω τα λόγια μουμες απ’ τους πόρους σας, δίχως να ξέρετε,προχωρώντας και φέγγοντας, βαθύτερα, όλοΚαι βαθύτερα μες τις καρδιές σας, καθώςΤις μαύρες στοές της γηςκατεβαίνονταςο ανθρακωρύχος με το λυχνάρι του. Νικηφόρος Βρεττάκος
Σελίδα 1 από 2

custom image (2)

img025

Ο Ιερός Ναός

Σας καλωσορίζουμε στην ιστοσελίδα του ιερού μας Ναού. Η Ενορία μας, με τις πρεσβείες του αγίου Μάρτυρος Σώζωντος αλλά και με την ευλογία και την καθοδήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Συμεών, επί σειρά ετών προσπαθεί να επιτελέσει το ποιμαντικό της έργο προς δόξαν Θεού και οικοδομή των πιστών. Να ενώσει τους πιστούς με το Χριστό αλλά και μεταξύ τους, αφού κατά τον Απόστολο Παύλο:

«Οἱ πολλοὶ ἕν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ, ὁ δὲ καθ' εἷς ἀλλήλων μέλη» (Οι πολλοί πιστοί είμαστε ένα σώμα λόγω της ένωσής μας με το Χριστό και ο καθένας μέλη ο ένας του άλλου» (Ρωμ. ιβ΄ 5). «Ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους» (Εσείς είστε Χριστού και μέλη που ο καθένας αποτελεί ένα μέρος του συνόλου) (Α' Κορ. ιβ' 27). Είμαστε όλοι μας ένα σώμα, το σώμα του Χριστού. μέλη του Χριστού, είμαστε και μέλη ο ένας του άλλου.

Αυτό είναι η Εκκλησία και ειδικότερα η Ενορία μας. Είναι η οικογένειά μας, το σπίτι μας, το σώμα μας. Δυστυχώς, όμως, στην εποχή μας χάσαμε αυτήν την ενότητα και με το Χριστό και μεταξύ μας. Απομονωθήκαμε. «Χαθήκαμε», όπως λέμε συχνά. Η Ενορία κατάντησε να είναι για πολλούς κάτι στο οποίο απευθύνομαι, όταν θέλω να βαπτίσω το παιδί μου ή να παντρευτώ. Δε νιώθουμε την Ενορία μας και το Ναό μας σπίτι μας, λιμάνι μας. Κάτι ΔΙΚΟ ΜΑΣ. Η Ενορία, όμως, ο Χριστός, το Σώμα Του, μας καλεί όλους. Μας καλούν και οι άλλοι αδελφοί μας, τα μέλη μας, να ενωθούμε και πάλι, να γίνουμε ένα σώμα με κεφαλή το Χριστό. Ενορία δεν είναι μόνο ο Ναός, αλλά και τα πρόσωπα. Είναι οι ιερείς, οι πνευματικοί μας πατέρες, οι αδελφοί μας. Η Ενορία δεν εξαντλείται μόνο σε ένα σκέτο εκκλησιασμό που, δυστυχώς, και αυτός χάθηκε για τους περισσότερους ενορίτες. Η Εκκλησίας μας, έχει και άλλες εκδηλώσεις και συνάξεις και δραστηριότητες που δεν είναι για λίγους, αλλά για όλους μας. Αυτή η ιστοσελίδα, σκοπό έχει την πνευματική τροφοδοσία των Χριστιανών αλλά και την πολύπλευρη ενημέρωση των πιστών μας για όλες τις εκδηλώσεις της Ενορίας του Αγίου Σώστη.

Τελευταίες αναρτήσεις κειμένων (blog)