Αυξομείωση μεγέθους γραμμάτων.
«Ήμουν ανθυπασπιστής στο τάγμα της Κορέας. Δεν πίστευα πουθενά, παρά μόνο στη δύναμη των βαρέων όπλων που κατεύθυνα. Επί πλέον ήμουν αδιόρθωτα βλάσφημος.Όλες οι βλασφημίες μου συγκεντρώνον­ταν στην Παναγία. Όσοι με άκουγαν ανατρίχιαζαν. Οι φαντάροι μου έκαναν τον σταυρό τους, για να μην τους βρει κακό. Oι ανώτεροί μου διαρκώς με παρατηρού­σαν και με τιμωρούσαν. Ώσπου μια νύχτα έζησα ένα ολοφάνερο θαύμα.Ξημέρωνε η 7η Απριλίου 1951. Με τη διμοιρία μου είχα καταλάβει μια πλαγιά σε ύψωμα κοντά στον 38ο παράλληλο. Μέχρι τα ξημερώματα έμεινα άγρυπνος στο όρυγμα μου μαζί με τον στρατιώτη Σταύρο Αδαμάκο.Όταν ρόδιζε η αυγή, οπότε δεν υπήρχε…
Μια σκοτεινή νύχτα, έπιασε μια καταιγίδα κάποιον στον δρόμο. Χτυπάει την πρώτη πόρτα που συναντά. - Ανοίξτε μου σας παρακαλώ να γλυτώσω από τούτο το κακό. - Α, δεν μπορώ, λέει μια αυστηρή φωνή από μέσα, εγώ είμαι η «Δικαιοσύνη». Είσαι άξιος της τιμωρίας αυτής. Δικαίως έρχεται στο κεφάλι σου. Εγώ την έστειλα! Χτυπάει κι άλλη πόρτα παρακεί…   - Άνοιξε μου, λέει, να προφυλαχτώ. - Εδώ μένει η «Αλήθεια», λέει μια φωνή από μέσα! Ποτέ δεν σου άρεσε η συντροφιά μου. Πώς με θυμήθηκες τώρα; Κι ο ταλαίπωρος άνθρωπος προχώρησε απελπισμένος. Χτυπάει τρίτη πόρτα τώρα. - Άνοιξε μου σε…
Γέροντας Σωφρόνιος Ἡ ἀποκάλυψη λέγει γιὰ τὸν Θεὸ «Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν», «Ὁ Θεὸς φῶς ἐστι καὶ σκοτία ἐν Αὐτῶ οὐκ ἔστιν οὐδεμία» (Ἃ’ Ἰωάν. δ’ 8, ἃ’ 5) Πόσο δύσκολο εἶναι γιὰ ἐμᾶς τοὺς ἀνθρώπους νὰ τὸ ἀντιληφθοῦμε! Δύσκολο γιατί ἡ ἀτομική μας ζωὴ καὶ ἡ ζωὴ τοῦ κόσμου ποὺ μᾶς περιβάλλει μᾶλλον ἀποδεικνύει τὸ ἀντίθετο. Πραγματικὰ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΌ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ἂν ὅλοι σχεδὸν σὰν φτάνουν στὸ τέλος τῆς ζωῆς τοὺς φωνάζουν μὲ πίκρα καρδιᾶς μαζὶ μὲ τὸν Ἰώβ:   «Αἳ ἡμέραι μου παρῆλθον ἐν βρόμω, ἐρράγη δὲ τὰ ἄρθρα τῆς καρδίας μου, ἅδης μου…
Στην παραβολή αυτή βλέπουμε ξεκάθαρα το μοντέλο της μετάνοιας και τα βήματα που θέλει ο Θεός να ακολουθήσουε έτσι ώστε αυτή να χαρακτηριστεί πλήρης και θεραπευτική. Πρώτο στάδιο. "και ελθών είς εαυτόν" Η συνειδητοπόιηση της αμαρτίας ειναι το βασικό στάδιο της μετάνοιας . Ο,τι κάνουμε το κάνουμε έπειδή βρισκόμαστε σε κατάσταση ασυνειδησίας. Με άλλα λόγια οι πράξεις μας που δεν ευθυγραμίζονται με το θέλημα του Θεού. Αυτό συμβαίνει επειδή η ψυχή μας δεν είναι σε κατάσταση νηψης (σε πνευματική εγρήγορση). Οι καταστάσεις όμως της ζωής και η πρόνοια του Θεού μας φέρνουν σε σημείο πνευματικής ανάνηψης και συνειδήτοποίησης της κατάστασής…
ΚΑΤΕΒΗΚΕ κάποτε στην πόλι ο Αββάς Μακάριος με τον υποτακτικό του. Στο δρόμο, που περπατούσαν, άκουσε ένα μικρό παιδί να λέη στη μητέρα του:— Μητέρα, ένας πλούσιος μ' αγαπά, αλλά εγώ ούτε να τον ακούσω θέλω, κι ένας φτωχός με κατατρέχει κι εγώ τον αγαπώ.Ο Γέροντας σταμάτησε και παρακολούθησε την παιδική κουβέντα με εξαιρετικό ενδιαφέρον.— Άκουσες, τι είπε ο μικρός; ρώτησε τον μαθητή του.— Ναι, αλλά είναι λόγια ανόητα, αποκρίθηκε εκείνος.— Καθόλου μάλιστα, είπε τότε ο Όσιος. Σκέψου πώς ο Κύριος μας, πλούσιος σε έλεος, μας αγαπά κι εμείς τον παρακούμε. Κι ο διάβολος, άμοιρος από κάθε καλό και εχθρός…
«Όταν ήμουν στη φυλακή, αρρώστησα πάρα πολύ. Είχα φυματίωσι σε όλη την επιφάνεια και των δύο πνευμόνων κι επίσης,τέσσερις σπόνδυλοι είχαν προσβληθή απο τη φυματίωσι. Είχα,επίσης,εντερική φυματίωσι,διαβήτη,καρδιακή ανεπάρκεια,ίκτερο και άλλες αρρώστιες,που ούτε να θυμηθώ δεν μπορώ. Ήμουν κοντά στο θάνατο.Στα δεξιά μου ήταν ένας ιερεύς ονόματι Ίσκου. Ήταν ηγούμενος ενός μοναστηριού. Αυτός ο άνθρωπος,γύρω στα σαράντα, είχε βασανισθή τόσο πολύ,που βρισκόταν κοντά στο θάνατο. Όμως το πρόσωπο του ήταν γαλήνιο. Μιλούσε για την ελπίδα του στη βασιλεία των ουρανών,για την αγάπη του στο Χριστό,για την πίστη του. Ακτινοβολούσε χαρά.Στα αριστερά μου ήταν ο κομμουνιστής βασανιστής που είχε βασανίσει σχεδόν μέχρι…
Υπάρχουν τρία είδη ανθρώπων:⦁ Εκείνοι, που αναζήτησαν τον Χριστό, τον βρήκαν και τον λατρεύουν.⦁ Εκείνοι που δεν τον έχουν βρεί ακόμη και τον αναζητούν.⦁ Εκείνοι που ούτε τον έχουν βρεί, ούτε τον αναζητούν.Οι πρώτοι είναι λογικοί επειδή έψαξαν και ευτυχείς γιατί βρήκαν. Οι δεύτεροι είναι λογικοί επειδή ψάχνουν, αλλ' άτυχοι αφού δεν τον βρήκαν. Οι τρίτοι είναι παράλογοι αφού δεν θέλουν να ψάξουν και δυστυχισμένοι γιατί δεν θα τον βρούν ποτέ. *******Κύριε! Όσο κακό μπορούσαν να Σου κάμουν οι άνθρωποι, Σου το έκαμαν ήδη. Εκατομμύρια Ιούδες Σε φίλησαν. Λεγεώνες Φαρισαίων Σε βλασφημούν με την υποκρισία τους. Ένας αφρισμένος όχλος μέσα…
Ένα καλόψυχο παλληκάρι που είχε αλιευτικό καΐκι και ψάρευε στον Πατραϊκό κόλπο και στο Ιόνιο πέλαγος, έφυγε αιφνίδια για την άλλη ζωή πριν λίγα χρόνια. Ήταν πολύ ελεήμων. Όταν το πρωί γύριζα από το ψάρεμα, πριν πάει στο μαγαζί , πήγαινε σε φτωχογειτονιές και έδινε σε φτωχές οικογένειες ψάρια!Καταλαβαίνει κανείς πόσο πόνεσαν όλοι στον αποχωρισμό του και ιδιαίτερα οι γονείς και τ’ αδέλφια του.Όμως πιστοί άνθρωποι καθώς είναι, δεν κλονίστηκε η Πίστη τους στην αγάπη του Θεού. Μάλλον ενισχύθηκε όταν αξιώθηκε η καλή του μητέρα να δει σε ενύπνιο τον νέο, μέσα στο φως και την χαρά του Θεού να…
Η ύπαρξη της κολάσεως δεν αναιρεί την αγαθότητα του Θεού; Πολλοί συλλογίζονται: αφού ο Θεός είναι αγαθός, πως θα ανεχθεί να βασανίζονται τα πλάσματα του επ’ άπειρον; Συμβιβάζεται η άπειρη αγαθότητα του με την πραγματικότητα της κολάσεως; Εκ πρώτης όψεως το ερώτημα είναι βάσιμο· εξετάζει όμως τα πράγματα από μια περιορισμένη οπτική και μονομερώς. Ο Θεός είναι βέβαια αγαθός. Είναι αγάπη, στοργή, φιλανθρωπία. Από αγάπη έπλασε τα όντα, τους παρέχει στα αγαθά και τις δωρεές του, προνοεί για την συντήρηση τους και τα κατευθύνει, ώστε να πετύχουν τον στόχο της υπάρξεως τους. Και όταν το λογικό πλάσμα έπεσε στην αμαρτία,…
Αναδημοσίευση από: proskynitis.blog “Μνήσθητί μου, Κύριε”, του είπε, “όταν έλθης εν τη βασιλεία Σου”. Θυμήσου και μένα, Χριστέ μου, όταν πας στη βασιλεία Σου!”. Τι γλυκός λόγος! Όλα τα σιρόπια, όλα τα πανευφρόσυνα, όλα τα ευχάριστα του κόσμου τα υπερνικά ο λόγος αυτός. Αμέσως εκτύπησαν αυτά μέσα στην καρδιά του Χριστού και έγινεν αντανάκλασις της χάριτος. Του απήντησε λοιπόν: “αλήθεια σου λέγω και εγώ, ότι σήμερα θα έλθης μαζί μου στον παράδεισο”. Για την μετάνοια αυτής της στιγμής που δείχνεις, ξεχνώ όλους τους φόνους και τα κακουργήματα που είχες καμωμένα και η ευσπλαχνία μου με παρακινεί να σου ειπώ αυτόν…

img025