Το Θεοτοκάριο πολύ βοηθάει στην προσευχή -Γέροντα, πώς θα αγαπήσω την Παναγία;-Να διαβάζεις κάθε μέρα το Θεοτοκάριο. Αυτό θα σε βοηθήσει πολύ να αγαπήσεις την Παναγία. Κα να δεις η Παναγία μετά!... θα σου δώση μεγάλη παρηγοριά!-Γέροντα, η Γερόντισσα μου είπε πώς χρειάζομαι αφύπνιση. Τι είναι εκείνο που θα θερμάνει πάλι τον ζήλο μου;-Να διαβάζεις κάθε μέρα έναν κανόνα από το Θεοτοκάριο και θα δεις, θα αποκτήσεις λεβεντιά. Αυτό να το κάνεις σαν κανόνα. Αν δεν μπορείς να διαβάσεις έναν ολόκληρο κανόνα, να διαβάζεις το πρώτο τροπάριο από κάθε ωδή και τα προσόμοια που βρίσκονται στο τέλος του κανόνα.-Γέροντα, για…
Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΣΑΝ ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ   «έτεκεν υιόν άρρενα, ος μέλλει ποιμένειν πάντα τα έθνη εν ράβδω σιδηρά. και ηρπάσθη το τέκνον αυτής προς τον Θεόν και προς τον θρόνον αυτού» (στ. 5) .   Ο διάβολος κατώρθωσε να πείση τους ανθρώπους να κηρύξουν τον Χριστό ανεπιθύμητο. Αλλά τον Υιό της Παρθένου που απεδοκίμασε η γη (Σταυρικός θάνατος) τον άρπαξαν οι ουρανοί (Ανάληψις). Διότι ο Θεός δεν θ’ άφινε τον Υιό του να γίνη λεία του δράκοντος. Τη φάσι όμως αυτής της αποδοκιμασίας του Ιησού ακολουθεί εντυπωσιακή ήττα και δεύτερη πτώσις του διαβόλου (βλ. στ. 7 - 12). Πρόκειται…
Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΣΑΝ ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ εν γαστρί έχουσα έκραξεν ωδίνουσα και βασανιζομένη του τεκείν» (στ. 2).  Η αγωνία και η οδύνη της Θεοτόκου συμβολίζουν εδώ την αγωνιώδη προσπάθεια της Εκκλησίας για την αναγέννησι και μεταμόρφωσι των ανθρώπων, (πρβλ. «Τεκνία μου, ους πάλιν ωδίνω, άχρις ου μορφωθή Χριστός εν υμίν!» Γαλ. δ' 19) . Η αναπλαστική λειτουργία της Εκκλησίας απαιτεί κόπους, μόχθους και ωδίνες πνευματικές. Η Θεοτόκος εγέννησε τον Χριστό «άνευ πόνων». Η Εκκλησία όμως αναγεννά τους πιστούς με πολλές ωδίνες και πολλά δάκρυα...   «ο δράκων έστηκεν ενώπιον της γυναικός της μελλούσης τεκείν, ίνα, όταν τέκη, το τέκνον αυτής…
Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΣΑΝ ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ    Στην Αποκάλυψι του Ευαγγελιστού Ιωάννου και σ’ ένα ολόκλήρο Κεφάλαιο (ιβ') γίνεται λόγος για τη Θεοτόκο, η οποία όμως τώρα είναι σύμβολο και, προσωποποίησις της Εκκλησίας (βλ. Δ, 281). Στο κεφάλαιο αυτό «περιγράφεται συμβολικώς και δραματικώς η κατά της αντιθέτου δυνάμεως πάλη απ΄ αρχής μέχρι τέλους και ο θρίαμβος του Χριστού και της Εκκλησίας, ως πάλη μεταξύ του άρρενος τέκνου της ουρανίου γυναικός τ.ε. του Ιησού Χριστού αφ’ ενός και του δράκοντος αφ’ ετέρου» (Ν. Αναγνώστου, Η Αποκάλυψις, σ. 60) .   «Γυνή περιβεβλημένη τον ήλιον» (στ. 1).   Στον πρώτο στίχο, ο…
257. «της ουρανίου με βασιλείας ποίησον κληρονόμον»   Η συμμετοχή στη δόξα της Αιωνιότητος είναι το τρίτο αίτημα που υποβάλλει ο πιστός στην Παναγία και που σχετίζεται με τη μέρα της Κρίσεως. «Της απορρήτου δόξης του σου Υιού και Θεού ημών κληρονόμον με αποδεικνύουσα». Το αίτημα αυτό, όπως και τα δύο άλλα που είδαμε προηγουμένως δεν έχει την έννοια του «ρουσφετιού». Δεν ζητάμε δηλαδή να πετύχωμε και εξασφαλίσωμε ευεργετήματα, προνόμια και «κληρονομικά δικαιώματα», χωρίς μάλιστα να το αξίζωμε ή χωρίς καμμιά προσπάθεια να τα αποκτήσωμε,  αλλά απλώς βάζοντας το «μεγάλο μέσο» της Παναγίας! Μια τέτοια έννοια βρίσκεται τελείως έξω από…
256. «της αιωνίου με ρυομένη κολάσεως»   Το δεύτερο αίτημα προς την Παναγία που σχετίζεται με τη μέρα της Κρίσεως είναι η απαλλαγή του πιστού από την καταδίκη. από την «Κόλασι». Η απαλλακτική απόφασις Του Κριτού θα εξαρτηθή κυρίως από το «μητρώον» του κρινομένου. Η πραγματικότης όμως μαρτυρεί ότι «ουδείς καθαρός έσται από ρύπου εάν και μία ημέρα ο βίος αυτού επί της γής» (Ιώβ ιδ' 4-5) . Ο δε Κύριος απεκάλυψε ότι η απαλλακτική απόφασις θα εξαρτηθή από την αγάπη του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπό του (Ματθ. κε'). Όμως τόσο ο αγιασμός όσο και η αγάπη είναι θέματα απέραντα…
255. «μη μου ελέγξη τας πράξεις ενώπιον των Αγγέλων».   Ειδικώτερα, τρία είναι τα αιτήματα που η ορθόδοξη ευσέβεια υποβάλλει στην Παναγία σχετικά με την μέρα και την ώρα της Παγκοσμίου Κρίσεως. Το πρώτο είναι η μη διαπόμπευσις του πιστού. Το αίτημα αυτό είναι ίσως εμπνευσμένο από τα ισχύοντα στη διαδικασία των ανθρωπίνων δικαστηρίων, όπου υπάρχει η δυνατότης να δικασθή κάποιος «κεκλεισμένων των θυρών» κλπ. Ο πιστός ευλαβείται και ντρέπεται τους αγίους Αγγέλους και δεν θέλει να εκτεθή μπροστά στα μάτια τους. Ζητεί λοιπόν να μη δικασθή «ενώπιον των Αγγέλων». να μη ακούσουν και να μη μάθουν οι Άγγελοι τα…
255. «εν τη φοβερά ημέρα της κρίσεως».   Αλλ' η ορθόδοξη πνευματικότης εξαντλεί και το έσχατο χρονικό περιθώριο της πρεσβευτικής αρμοδιότητος της Θεοτόκου, που τελειώνει την έσχατη μέρα της ιστορίας. Αλλά η μέρα αυτή για τον άνθρωπο είναι η φοβερή μέρα της παγκοσμίου Κρίσεως. «Ώ ποία ώρα τότε και ημέρα φοβερά!». Μέσα όμως στη δεινότητα των στιγμών εκείνων, ο πιστός βλέπει να υπάρχη ακόμα η ήρεμη, γλυκειά, αλλά και παντοδύναμη παρουσία της Παναγίας. Οι πρεσβείες της ισχύουν ακόμα. Ο θρόνος της βρίσκεται ακόμα κοντά, δίπλα, «εκ δεξιών» του Υιού που τώρα είναι Κριτής μας. Και επειδή στο δικαστήριο αυτό τα…
254. «εν ώρα με τη φοβερά του θανάτου, ελευθέρωσον, κατηγορούντων δαιμόνων»   Αλλ' η προστασία της Παναγίας απλώνεται και κατά την ώρα του σωματικού θανάτου του χριστιανού. Την ώρα δηλαδή εκείνη που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί πια να τον βοηθήση. Η βοήθεια δε και η συμπαράστασις της Θεοτόκου κατά την ώρα του θανάτου συνίσταται στην απαλλαγή της ψυχής του πιστού από τις κατηγορίες των δαιμόνων που ονομάζονται «τελώνια» (πρβλ. τελώνης, τελωνείο) . Η Παναγία έχει τη δύναμη και την εξουσία ν’ άπελευθερώνη την ψυχή από τις φανταστικές ή άδικες ή υπερβολικές κατηγορίες των «τελωνίων». Αν η εικόνα και «ο χαρακτήρ…
253. «του πρεσβεύειν και σώζειν από... θανάτου τας ψυχάς ημών»   Θάνατος της ψυχής είναι ο οριστικός αποχωρισμός της από τον Θεό. Τον χωρισμό αυτό της ψυχής του ανθρώπου θ’ ακολουθήση ασφαλώς και το σώμα του, μετά την Ανάστασι, θα είναι δηλαδή ψυχοσωματικός χωρισμός, και ουσιαστικός «δεύτερος θάνατος» (Αποκ. κα' 8). Η προστασία της Παναγίας καλύπτει όλες τις ανάγκες και τα παθήματα του ανθρωπίνου σώματος, όπως είδαμε. Η θαυματουργική χάρις της Θεοτόκου σώζει τον άνθρωπο ακόμα και από τον σωματικό θάνατο (πρώτος θάνατος). Η ύψιστη όμως δωρεά της Παναγίας μας είναι ότι με τις πρεσβείες της αποτρέπει τη μεγαλύτερη καταστροφή…
Σελίδα 1 από 32