Αυξομείωση μεγέθους γραμμάτων.
24 Ιουν

Σκέψεις για το πρόσωπο της Παναγίας Μέρος 39ο

Γράφτηκε από τον 

64. «Η εξανθήσασα ράβδος του Ιωοήφ»

Το εικονογραφικό αυτό θέμα προέρχεται απο το πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου, στο οποίο υπάρχει και ή εξής διήγησις:
Όταν η Παρθένος Μαρία έγινε 12 χρόνων, οι ιερείς έκριναν οτι δεν μπορούσε πια να μένη στο Ναό. Και ο μόνος προφανώς λόγος δεν ήταν άλλος από την αντίληψι που είχαν για το μηνιαίο κύκλο των γυναικών (βλ. σημείωμα, αριθ. 33). Φαίνεται όμως ότι, εν τω μεταξύ, οι γονείς της είχαν πεθάνει γι’ αυτό και το θέμα της αποκαταστάσεως της Παρθένου το ανέλαβαν οι ίδιοι οι ιερείς. Αυτοί, προκειμένου να βρεθή το κατάλληλο πρόσωπο, στο οποίο έπρεπε να εμπιστευθούν την Θεοτόκο, κατέφυγαν στον εθιμικό τρόπο εκλογής (πρβλ. τα της εκλογής του Ααρών, Άριθμ. ιζ' 16 - 28) .
Έδωσαν δηλαδή έντολή στους «χηρεύοντας του λαού» να φέρουν από ένα ραβδί, πάνω στο οποίο ο καθένας τους θα είχε γράψει το όνομά του. Σ’ όποιου το ραβδί θα γινόταν «κύριον σημείον» (=εξαιρετικό φαινόμενο), αυτός θα μνηστευόταν την Μαριάμ. Ο αρχιερεύς Ζαχαρίας παρέλαβε τα ραβδιά και προσευχήθηκε σχετικά... Στο ραβδί του Ιωσήφ άνθισε ένας κρίνος... Ύστερ’ από το «σημείο» αυτό, η Παρθένος κληρώθηκε στον Ιωσήφ τον οικοδόμο, ο οποιος και την μνηστεύθηκε (IK, ΚΚ, ΘΗΕ/8, 650, 697). «Ο θεός έδωσε την Παρθένο στον Ιωσήφ, ο οποίος με το γήρας του και την σεμνήν πολιτείαν του, είχε γίνει από πολύν καιρό αξιόπιστος» (Νικηφόρος Κάλλιστος, X, 34).
Το περιστατικό αυτό είναι μια ενδειξις, ότι οι αφιερωμένες στο θεό Παρθένες, είτε για μικρό διάστημα είτε για ολόκληρη τη ζωή τους, δεν έμεναν παντοτεινα μέσα στο Ναό, έξ αιτίας των περί καθαρότητος αντιλήψεων των Εβραίων. Έτσι φαίνεται, οτι κάθε αφιερωμένη Παρθένος επέστρεφε σπίτι της είτε για να συνέχιση την αφιέρωσί της (βλέπε το σημείωμα περί παραλαβής της Πορφύρας) είτε για να ετοιμασθή για το γάμο της.
Το έθιμο αυτό μοιάζει με κάτι παρόμοιο που συνηθιζόταν τα παλαιότερα χρόνια στη χώρα μας. Στις αρχές του αιώνα, οι γονείς έστελναν τα κορίτσια στο Σχολείο μόνο μέχρι την ηλικία των 10 - 12 χρόνων. Στην ηλικία περίπου αυτή, οι γονείς διέκοπταν τη φοίτησι των κοριτσιών και τά κρατούσαν πια στο σπίτι με την εξήγησι οτι ήταν πια καιρός ν’ αρχίσουν νά μαθαίνουν τις δουλειές του σπιτιού, να έτοιμάσουν τα προικιά τους κλπ. Όταν η μητέρα μου γύρισε για τελευταία φορά απο το σχολείο (στην ηλικία αυτή) , την υποδέχθηκε η γιαγιά μου κρατώντας βελόνι και κλωστή καί λέγοντάς της: «Αυτά να μη σου λείψουν ποτέ πια από το χέρι»!
Τα νέα κορίτσια σήμερα συνεχίζουν τις σπουδές τους μέχρι και τις Ανώτατες Σχολές. Μαθαίνουν βέβαια περισσότερα γράμματα, υστερούν όμως συνήθως στην οικιακή κατάρτισι και τις πρακτικές δεξιοτεχνίες (κοπτική, ραπτική, κεντητική, υφαντική, πλεκτική, διακοσμητική, ζωγραφική, οικιακή οικονομία κ. λ.π.) . Στη διαφορά ίσως αυτή οφείλεται και το γεγονός, ότι στην εποχή μας έχομε περισσότερες μορφωμένες γυναίκες, με περισσότερες «γνώσεις» περί ευτυχίας κλπ. και λιγώτερα ευτυχισμένα σπιτικά...

65. «Μνηστευθείσης της μητρύς αυτού Μαρίας τω Ιωσήφ» (Mατθ, α' 18)

Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος αναφέρεται σαφώς στην μνηστεία της Παρθένου Μαρίας με τον «ξυλουργό» (Ματθ. ιγ' 55) Ιωσήφ, χωρίς όμως να προχωρή σε λεπτομέρειες, για το πώς και πότε έγινε η μνηστεία αυτή. Ειδικώτερα, ο Ευαγγελιστής, «εν πλήρει αρμονία προς το γαμικόν δίκαιον των Εβραίων, ομιλεί περί της Μαρίας ως μνηστής, ως συζύγου καί ως γυναικός. Η μνηστεία κατά τον αρχαίον Ιουδαϊκόν νόμον... ήτο ουσιώδες προκαταρκτικόν τού γάμου, καίπερ διακρινόμενον αυτού. Εδημιούργει σχέσιν δεσμευτικής υποχρεώσεως μεταξύ των μνηστευομένων... Μετά την μνηστείαν και προ του γάμου.,.ο ανήρ ήτο ο κατά νόμον σύζυγος καί ο δεσμός ηδύνατο να λυθή μόνον διά κανονικού διαζυγίου» (ΓΜ, 85).
Η Παρθένος Μαρία σαν μνηστή έμεινε σε δικό της σπίτι καί ετοιμαζόταν για την ώρα του γάμου της με τον Ιωσήφ. Η περίοδος αυτή πρέπει να ήταν για την Θεοτόκο περίοδος προετοιμασίας.
Η μνηστεία δεν είναι γάμος. Είναι ο προθάλαμος του γάμου. Και προθάλαμος σημαίνει πάντοτε αναμονή. Η αναμονή του γάμου είναι χρόνος δοκιμασίας του δεσμού καί γι' αυτό είναι απαραίτητη. Γάμος χωρίς μνηστεία είναι κάτι το βεβιασμένο, το άφύσικο. Η μνηστεία είναι ο χρόνος άναμονής του θελήματος του Θεού. Είναι η ασπίδα του γάμου από σκοπιμότητες, δολιότητες και άλλες άνομες επιδιώξεις. Είναι ακόμα χρόνος ωριμότητος της μνηστής καί του μνηστήρος. Μέσα στο χρονικό διάστημα της μνηστείας οι αρραβωνιασμένοι πρέπει να επιδιώκουν πολλά. Το κυριώτερο όμως που πρέπει να αναζητούν είναι η φανέρωσις του θελήματος του Θεού. Να φανερώση δηλαδή ο Θεός δια των πραγμάτων αν η μνηστεία αυτή πρέπει να ολοκληρωθή με το ισόβιο δεσμό του γάμου. Εφ' όσον δεχόμαστε ότι «παρά Θεού αρμόζεται ανδρί γυνή» (Ευχολόγιον), τότε η περίοδος της μνηστείας είναι ό,τι πρέπει γιά να φανερωθή το θέλημα του Θεού για τα συγκεκριμένα πρόσωπα. Εαν δεν υπάρξει κανένα σοβαρό εμπόδιο τότε αυτό είναι μια ένδειξις ότι μπορούν να προχωρήσουν στο γάμο με τη βεβαιότητα ότι «ούτως εύδόκησεν ο Θεός» (Εύχολόγιον) .

(Μητροπολίτου Αχελώου Ευθυμίου Στυλίου, Η Πρώτη, εκδ. Γρηγόρη, σελ. 94-96 )

Εύρεση

Δημοφιλή Θέματα (Α-Ω)

αγάπη (472) Αγάπη Θεού (156) αγάπη σε Θεό (113) αγάπη σε Χριστό (100) άγγελοι (29) Αγγλικανισμός (1) Αγία Γραφή (84) Αγιασμός (5) Άγιο Πνεύμα (47) άγιοι (109) άγιος (155) αγνότητα (22) άγχος (32) αγώνας (95) αγώνας πνευματικός (140) Αθανάσιος ο Μέγας (2) αθεΐα (122) αιρέσεις (201) ακτημοσὐνη (14) αλήθεια (75) αμαρτία (186) Αμβρόσιος άγιος (3) άμφια (1) Αμφιλόχιος της Πάτμου (1) Ανάληψη Χριστού (3) Ανάσταση (108) ανασταση νεκρών (17) ανθρώπινες σχέσεις (238) άνθρωπος (80) αντίχριστος (9) αξιώματα (14) απἀθεια (2) απιστία (15) αποκάλυψη (5) απόκρυφα (16) Απολογητικά Θέματα (1) αρετή (155) Αρσένιος Όσιος (1) ασθένεια (69) άσκηση (26) αστρολογία (2) Αυγουστίνος άγιος (1) αυταπάρνηση (7) αυτογνωσία (109) αυτοθυσἰα (18) αυτοκτονία (5) Β Παρουσία (10) Β' Παρουσία (11) βάπτιση (10) βάπτισμα (20) Βαρβάρα αγία (1) Βαρσανουφίου Οσίου (30) Βασίλειος ο Μέγας (25) Βελιμίροβιτς Νικόλαος Άγιος (1) βία (4) βιβλίο (28) βιοηθική (10) Βουδδισμός (5) γάμος (108) Γένεση (4) Γεροντικόν (171) γηρατειά (10) γιόγκα (2) γλώσσα (61) γνώση (12) γονείς (115) Γρηγόριος ο Θεολόγος (11) Γρηγόριος ο Παλαμάς όσιος (4) γυναίκα (26) δάκρυα (28) δάσκαλος (22) Δεύτερη Παρουσία (12) Δημιουργία (57) διάβολος (142) Διάδοχος Φωτικής όσιος (13) διάκριση (121) διάλογος (5) δικαιο (2) δικαιοσύνη (21) Διονύσιος Αρεοπαγίτης Άγιος (1) Δογματικα Θέματα (60) Δογματική Τρεμπέλα (1) δύναμη (35) Δωρόθεος αββάς (6) εγκράτεια (1) εγωισμός (214) εικόνες (20) Ειρηναίος Λουγδούνου άγιος (3) ειρήνη (26) εκκλησία (143) Εκκλησιαστική Ιστορία (23) Εκκλησιαστική περιουσία (2) έκτρωση (4) έλεγχος (9) ελεημοσύνη (65) ελευθερία (33) Ελλάδα (18) ελπίδα (33) εμπιστοσὐνη (26) Εξαήμερος (2) εξέλιξης θεωρία (16) Εξομολόγηση (116) εξωγήινοι (2) εξωσωματική γονιμοποίηση (5) επάγγελμα (12) επιμονἠ (26) επιστήμη (101) εργασία (61) Ερμηνεία Αγίας Γραφής (58) έρωτας (12) έρωτας θείος (3) Ευαγγέλια (78) Ευαγγέλιο Ιωάννη Ερμηνεία (33) ευγένεια (10) ευγνωμοσὐνη (15) ευσπλαχνία (25) ευτυχία (54) ευχαριστία (16) Εφραίμ ο Σύρος όσιος (1) εχεμύθεια (1) ζήλεια (11) ζώα (22) ηθική (12) ησυχία (24) θάνατος (184) θάρρος (57) θαύμα (144) θέατρο (1) Θεία Κοινωνία (121) Θεία Λειτουργία (94) θεία Πρόνοια (7) θἐλημα (19) θέληση (17) Θεόδωρος Στουδίτης όσιος (36) θεολογία (25) Θεός (130) Θεοφάνεια (2) θλίψεις (220) θρησκείες (38) θυμός (87) Ιάκωβος Τσαλίκης Όσιος (6) ιατρική (11) Ιγνάτιος Θεοφόρος (9) ιεραποστολή (45) ιερέας (139) ιερωσύνη (7) Ινδουισμός (12) Ιουδαίοι (1) Ιουστίνος άγιος (1) Ισαάκ ο Σύρος (2) Ισίδωρος Πηλουσιώτης όσιος (34) Ισλάμ (11) Ιστορία Ελληνική (8) Ιστορία Παγκόσμια (13) Ιστορικότης Χριστού (1) Ιωάννης Θεολόγος (1) Ιωάννης Κροστάνδης (120) Ιωάννης Χρυσόστομος (183) Καινή Διαθήκη Ερμηνεία (23) Καινή Διαθήκη κριτικό κείμενο NestleAland (5) Κανόνες Εκκλησίας (3) καρδιά (49) Κασσιανός Όσιος (4) κατάκριση (92) καταναλωτισμός (7) Κατηχητικό (2) καύση νεκρών (1) κενοδοξία (3) κήρυγμα (47) Κλίμακα (4) κλοπή (5) Κοίμησις Θεοτόκου (14) κοινωνία (154) κόλαση (26) Κουάκεροι (1) ΚράτοςΕκκλησία (1) Κρίσις Μέλλουσα (17) Κύριλλος Άγιος (1) Λατρεία Θεία (68) λείψανα (7) λογισμοί (65) λύπη (20) μαγεία (12) Μάξιμος Ομολογητής (1) μάρτυρες (18) μεγαλοσὐνη (6) Μεθοδιστές (1) μελέτη (37) μετά θάνατον (29) μετά θάνατον ζωή (49) Μεταμόρφωση (3) Μεταμόρφωσις (4) μετάνοια (190) Μετενσάρκωση (3) μητέρα (42) μίσος (5) ΜΜΕ (2) μνημόσυνα (6) μοναξιά (16) μοναχισμός (81) Μορμόνοι (1) μόρφωση (20) μουσική (4) Ναός (13) ναρκωτικά (3) Νεκτάριος άγιος (5) νέοι (19) νεοπαγανισμός (5) νηστεία (42) Νικόλαος Άγιος (3) νους (21) οικονομία (2) Οικουμενισμός (3) ομορφιά (14) ομοφυλοφιλία (1) όνειρα (30) οραμα (10) οράματα (13) Ορθοδοξία (136) όρκος (1) πάθη (175) πάθος (13) παιδεία (23) παιδιά (104) Παΐσιος Όσιος (202) Παλαιά Διαθήκη (4) Παλαιά Διαθήκη Ερμηνεία (9) παλαιοημερολογίτες (12) Παναγία (173) Παπαδόπουλος Στυλιανός (3) παράδειγμα (33) Παράδεισος (78) Παράδοση Ιερά (6) Πάσχα (17) πατρίδα (9) Πατρολογία (8) Παύλος Απόστολος (1) πειρασμοί (5) Πεντηκοστή (9) πίστη (396) πλησἰον (19) πλούτος (47) Πνευματικές Νουθεσίες (85) πνευματική ζωή (186) πνευματικός πατέρας (80) πνευματισμός (9) ποίηση (15) πόλεμος (25) πολιτική (23) πολιτισμός (7) Πόποβιτς Ιουστίνος άγιος (8) Πορφύριος Όσιος (144) προθυμἰα (6) Πρόνοια (5) Πρόνοια Θεία (73) προορισμός (7) προσευχή (403) προσοχή (23) προσπἀθεια (73) προτεσταντισμός (25) προφητείες (10) ραθυμία (11) Ρωμαιοκαθολικισμός (33) Σαρακοστή (8) σεβασμός (12) σοφία (32) Σταυρός (56) Σταυροφορίες (4) Σταύρωση (36) συγχώρηση (43) συμπὀνια (8) συνείδηση (10) σχίσμα (31) σώμα (21) Σωφρόνιος του Έσσεξ (25) τάματα (2) ταπεινοφροσύνη (186) ταπείνωση (38) Τέλος Κόσμου (3) Τεσσαρακοστή Μεγάλη (2) τέχνη (1) τιμωρία (1) Τριάδα Αγία (22) τύχη (2) υγεία (7) υλικά αγαθά (26) υπακοή (70) υπαρξιακά (69) υπερηφἀνεια (31) υποκρισία (11) υπομονή (138) φανατισμός (5) φαντασία (3) φαντάσματα (2) φιλαργυρἰα (6) φιλαυτἰα (8) φιλία (24) φιλοσοφία (20) Φλωρόφσκυ Γεώργιος (3) φόβος (40) φὀβος Θεοὐ (2) φως (20) χαρά (76) χάρις θεία (54) χαρίσματα (20) Χειρόγραφα Καινής Διαθήκης (1) Χριστιανισμός (15) χριστιανός (66) Χριστός (93) Χριστούγεννα (47) χρόνος (32) ψεύδος (21) ψυχαγωγία (9) ψυχή (157) ψυχολογία (21)