Αυξομείωση μεγέθους γραμμάτων.
27 Σεπ

Όσιος Μωυσής ο Ούγγρος. Ο προστάτης άγιος κατά των σαρκικών παθών

Γράφτηκε από τον 

«Αυτός αναδείχθηκε ανώτερος από τον πάγκαλο Ιωσήφ στην σωφροσύνη, γι’ αυτό μπορεί να βοηθήση αποτελεσματικά όσους πολεμούνται από το πάθος της πορνείας».
ΤΟ ΑΚΑΘΑΡΤΟ πνεύμα, ο διάβολος, τυφλώνει τις καρδιές, οι οποίες είναι υποδουλωμένες στο θεομίσητο πάθος της πορνείας. Έτσι δεν μπορούν ποτέ να αντικρύσουν τον Κύριο, αφού μόνο οι καθαροί στην καρδιά θα αξιωθούν να Τον ιδούν, όπως ο Ίδιος διαβεβαίωσε. Στο πεδίο αυτό του πνευματικού πολέμου πολεμήθηκε άγρια από τον ακάθαρτο εχθρό ο Όσιος πατέρας μας Μωυσής, ο οποίος τελικά τον ενίκησε θριαμβευτικά και μας άφησε τον εαυτό του σαν ζωντανό παράδειγμα θριάμβου της σωφροσύνης και της αγνείας.
***
Ο Όσιος Μωυσής ήταν Ούγγρος στο γένος (κατ’ ακρίβειαν Καρπαθορώσος) και πολύ αγαπητός στον Πρίγκιπα της Ρωσίας Άγιο Μάρτυρα Μπόρις, στην υπηρεσία του οποίου βρισκόταν μαζί με τον αδελφό του Γεώργιο. Όταν ο Άγιος Μπόρις δολοφονήθηκε από τον άνομο Σβιατοπόλκ στον ποταμό Άλτα, μαζί με όλους τους αξιωματούχους του (24.7.1015), ο μακάριος Μωυσής ήταν ο μόνος που σώθηκε· κατέφυγε στην φιλόθεη Πρεντισλάβα, την αδελφή του Γιαροσλάβου, η οποία τον έκρυψε από τον Σβιατοπόλκ. Μη μπορώντας να καταφύγη σε άλλο μέρος, παρέμεινε ο γενναίος εκεί, προσευχόμενος αδιάλειπτα στον Θεό. Στο μεταξύ, ο ευλαβέστατος Πρίγκιπας Γιαροσλάβος, αγανακτισμένος για τον άδικο θάνατο του πολυαγαπημένου του αδελφού Μπόρις, επέδραμε εναντίον του Σβιατοπόλκ και τον ενίκησε. Ο τύραννος τότε κατέφυγε στην Λεχία (Πολωνία), συμμάχησε με τον βασιλιά της χώρας Μπολιεσλάβο και κίνησε με πολύ στρατό εναντίον του Κιέβου. Ο Γιαροσλάβος νικήθηκε και ο Σβιατοπόλκ ανέβηκε στον θρόνο της Μεγάλης Ηγεμονίας. Μετά την νίκη του Σβιατοπόλκ, ο σύμμαχός του βασιλιάς Μπολιεσλάβος επέστρεψε στην χώρα του, παίρνοντας μαζί του για σκλάβους πολλούς αιχμαλώτους. Ανάμεσα σε αυτούς — αλλοίμονο! — ήταν οι δύο αδελφές του Γιαροσλάβου, οι βογιάροι του και ο μακάριος Μωυσής, δεμένος χειροπόδαρα με βαρειές αλυσίδες.
Στην ΛΕΧΙΑ, ο Όσιος έμεινε στα δεσμά πέντε χρόνια, υπομένοντας καρτερικά την αιχμαλωσία του με προσευχή και δοξολογία του Θεού. Τότε, κάποια νέα και ωραία γυναίκα, από τις αρχόντισσες της χώρας, με μεγάλη περιουσία και πολλή δύναμη, είδε τον ρωμαλέο και πανέμορφο Μωυσή και σαγηνεύτηκε από την ομορφιά του. Λειώνοντας από σαρκικό πόθο, πλησιάζει και του λέει δελεαστικά:
— Αχ, άνθρωπέ μου! Άδικα υπομένεις τέτοια βάσανα. Φαίνεσαι ικανός και μυαλωμένος. Γιατί λοιπόν να μην ελευθερωθής από τα δεσμά και τις θλίψεις;
Ο Μωυσής της απάντησε ήρεμα:
— Γιατί έτσι θέλησε ο Κύριος.
Η γυναίκα επέμεινε:
— Αν υποταχθής σε μένα, θα σε ελευθερώσω και θα σε κάνω αφέντη ιδικό μου και άρχοντα σε ολόκληρη την Λεχία.
O μακάριος κατάλαβε τους άσεμνους σκοπούς της και της αποκρίθηκε:
— Ποιος άνθρωπος, που άκουσε γυναίκα και της παρέδωσε τον εαυτό του, έκανε καλά; O πρωτόπλαστος Αδάμ υπάκουσε στην Εύα και διώχθηκε από τον Παράδεισο. O Σαμψών, ο δυνατώτερος όλων των ανθρώπων και νικητής των αλλοφύλων, στο τέλος παραδόθηκε από μία γυναίκα στα χέρια των εχθρών. O Σολομών, που έφτασε στα ύψη της θείας σοφίας, ασέβησε ενώπιον του Θεού, επειδή παραδόθηκε στις γυναίκες. Και ο Ηρώδης, που στεφανώθηκε με πολλές νίκες, στο τέλος έγινε δούλος μιας γυναίκας και έκοψε για χάρη της την αγία κεφαλή του Προδρόμου Ιωάννου. Πώς λοιπόν εγώ, όντας ελεύθερος, θα δουλώσω τον εαυτό μου σε μία γυναίκα, την οποία δεν γνωρίζω ούτε την έχω ξαναδεί;
— Μα θα σ’ ελευθερώσω!... φώναξε με πάθος η γυναίκα. Θα σε κάνω πλούσιο και ένδοξο και κυβερνήτη του σπιτιού μου. Θα σε πάρω για άνδρα μου. Μόνο κάνε μου το θέλημα! Σβήσε την φλόγα της ψυχής μου! Άφησε με να απολαύσω τα κάλλη σου! Δεν αντέχω στην σκέψη πως η δύναμη και η ομορφιά σου θα πάνε χαμένες. Αν δεχθής την πρότασή μου, εγώ θα εκπληρώσω τον πόθο μου και συ θα γίνης ο αφέντης μου, ο κύριος της περιουσίας και της εξουσίας μου, ο αρχηγός των βογιάρων. Τι λες λοιπόν;
— Γνώριζε μια για πάντα,... αποκρίθηκε σταθερά ο θαυμάσιος Μωυσής, πως ούτε το θέλημά σου θα κάνω ούτε τα πλούτη και την εξουσία σου ζηλεύω. Η καθαρότητα της καρδιάς και η σωφροσύνη του σώματος είναι ανώτερα απ’ όλα αυτά. Δεν είμαι ένοχος για ό,τι υποφέρω, για τις αλυσίδες και τα βάσανα. Γι’ αυτό ελπίζω ότι αυτά θα με λυτρώσουν από τα αιώνια βάσανα.
Όταν η γυναίκα είδε πως κινδύνευε να στερηθή τέτοια ομορφιά ψυχής και σώματος, άρπαξε μιαν άλλη συμβουλή του διαβόλου. «Αν τον εξαγοράσω από τα δεσμά», σκέφτηκε, «θα είναι υποχρεωμένος να μου υποτάσσεται και χωρίς την θέλησή του». Έστειλε λοιπόν έναν έμπιστό της άνθρωπο στον επιτηρητή των αιχμαλώτων και ζήτησε να της πουλήση τον Μωυσή όσο ήθελε. Εκείνος κατάλαβε πως ήταν μεγάλη ευκαιρία να γίνη πλούσιος. Και τον επούλησε για τρείς χιλιάδες χρυσά νομίσματα! Όταν η γυναίκα τον απέκτησε, διέταξε να τον φέρουν ενώπιόν της, να του βγάλουν τα δεσμά και τα κουρέλια και να τον ενδύσουν με πολυτελή ενδύματα. Ύστερα, διέταξε να φέρουν ηδονικά φαγητά και εξανάγκαζε με κάθε τρόπο τον μακάριο να τα γευθή, βιάζοντάς τον συνάμα να ενδώση στην ακόλαστη επιθυμία της. O δίκαιος όμως, όπως ο πάγκαλος Ιωσήφ, εγύμνωσε τον εαυτό του από όλα εκείνα τα πλούσια φορέματα και έφευγε την αμαρτία, λογιάζοντας σαν ένα τίποτα τον κόσμο όλο και τις ηδονές του. Ξέφευγε από την γυναίκα και κρυβόταν, υποβάλλοντας τον εαυτό του σε αγώνες, νηστείες, προσευχές και αγρυπνίες. Προτιμούσε να τρώη για τον Θεό ξερό ψωμί και νερό με σωφροσύνη, παρά πλούσια φαγητά και ποτά με μολυσμό ψυχής. Αυτή η ανδρεία αντίσταση του μακαρίου εκίνησε την οργή της γυναίκας, η οποία διέταξε να τον αφήσουν να πεθάνη της πείνας. O Θεός όμως δεν εγκαταλείπει τους δούλους του, οι οποίοι στηρίζουν την ελπίδα τους σε Αυτόν. Ένας δούλος της πονηρής εκείνης γυναίκας σπλαχνίστηκε τον αξιομακάριστο Μωυσή και τον έτρεφε κρυφά. Στο μεταξύ, οι σύνδουλοι του Όσιου προσπαθούσαν να τον πείσουν να υποκύψη:
— Αδελφέ Μωυσή, του έλεγαν, τι σ’ εμποδίζει να νυμφευθής; Είσαι ακόμη νέος. Και η γυναίκα αυτή είναι χήρα, που έζησε ένα χρόνο μόνο μαζί με τον άνδρα της. Η ομορφιά της είναι σπάνια, ο πλούτος της ανεκτίμητος, η δύναμή της μεγάλη. Αλήθεια, αν ήθελε να πάρη έναν από τους πρίγκιπες, ποιος θα την απέφευγε; Και συ, που είσαι αιχμάλωτος και δούλος της γυναίκας αυτής, δεν θέλεις να γίνης κύριός της; Λες ότι δεν μπορείς να παραβής τις εντολές του Χριστού. Αλλά, τι παραγγέλλει ο Κύριος στο Ευαγγέλιο; «Ένεκεν τούτου καταλείψει άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα και κολληθήσεται τη γυναικί αυτού, και έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν»! Και ο Απόστολος δεν λέει «κρείσσον γαμήσαι ή πυρούσθαι»; Και επιτρέπει στις χήρες να συνάπτουν δεύτερο γάμο. Αφού δεν είσαι καλόγερος, αλλά ελεύθερος από μοναχικές υποσχέσεις, γιατί παραδίδεις τον εαυτό σου σε πικρά βάσανα; Για ποιο λόγο αποφεύγεις τον γάμο; αν πεθάνης στην κατάσταση αυτή, ποιος θα σ’ επαινέση; Ποιος άνθρωπος, από τον Αδάμ μέχρι σήμερα, καταφρόνησε την γυναίκα, εκτός από τους Μοναχούς; Τι έκαναν ο Αβραάμ, ο Ισαάκ, ο Ιακώβ; Αλλά και αυτός ο πάγκαλος Ιωσήφ, αφού πρώτα ενίκησε τον πειρασμό, τι έκανε ύστερα; Πήρε γυναίκα! Κι εσύ, αν γλυτώσης την ζωή σου, κάποιαν άλλη θα πάρης. Και ποιος τότε δεν θα σε περιγελάση για την ανοησία σου να περιφρονήσης μία τόσο αξιοζήλευτη ευκαιρία; Δεν είναι προτιμότερο για σένα, να παραδώσης τον εαυτό σου στην αρχόντισσα αυτή, να ελευθερωθής από την δουλεία και να γίνης άρχοντας;
Αλλά ο ευλογημένος Μωυσής αποκρίθηκε:
— Αδελφοί και φίλοι μου καλοί, εσείς καλά τα λέτε. Αλλά νομίζω ότι οι ψιθυρισμοί του πονηρού φιδιού προς την Εύα δεν ήταν χειρότεροι από τους ιδικούς σας λόγους. Με πιέζετε να παραδοθώ στην γυναίκα αυτή, αλλά δεν πρόκειται με κανένα τρόπο να σας ακούσω. Αν πεθάνω στα δεσμά αυτά και τα πικρά βάσανα, ελπίζω με μεγαλύτερη βεβαιότητα να βρω έλεος από τον Θεό. Αν έχουν έτσι τα πράγματα, ώστε όλοι οι δίκαιοι να σώζωνται δια του γάμου, μάθετε ότι εγώ δεν είμαι δίκαιος. Είμαι αμαρτωλός και γι’ αυτό δεν μπορώ να σωθώ μαζί με γυναίκα. Αν ο Ιωσήφ παραδινόταν στην γυναίκα του Πετεφρή, δεν θα γινόταν κατόπιν βασιλιάς. Ο Θεός είδε την υπομονή του και του εχάρισε την βασιλεία. Έτσι λοιπόν δοξάζεται σε όλους τους αιώνες για την σωφροσύνη του, μολονότι άφησε παιδιά πίσω του. Eγώ όμως, ούτε την βασιλεία της Αιγύπτου θέλω, ούτε εξουσία κοσμική επιζητώ, ούτε στην χώρα της Λεχίας επιθυμώ να ζήσω, ούτε να τιμηθώ σε ολόκληρη την ρωσική γη επιδιώκω. Όλα αυτά τα περιφρονώ για την Βασιλεία των Ουρανών. Και αν ξεφύγω ζωντανός από τα χέρια αυτής της γυναίκας, θα γίνω Μοναχός. Γιατί ο Κύριος είπε στο Ευαγγέλιο: «Πας ος άφηκεν οικίας ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν του όνόματός μου, εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». Τον Χριστό λοιπόν να ακούσω ή εσάς; Και ο Απόστολος λέει βέβαια, ότι «κρείσσόν εστι γαμήσαι ή πυρούσθαι», αλλά πριν από αυτό τι υπογραμμίζει; «Λέγω δε τοις αγάμοις και ταις χήραις, καλόν αυτοίς εστίν εάν μείνωσιν ως καγώ. Ει δε ουκ εγκρατεύονται, γαμησάτωσαν». Και παρακάτω: «Ο άγαμος μεριμνά τα του Κυρίου, πώς αρέσει τω Κυρίω• ο δε γαμήσας μεριμνά τα του κόσμου, πώς αρέσει τη γυναικί». Ποιον λοιπόν ν’ ακούσω, εσάς ή τον Απόστολο; Και ποιον είναι καλύτερα να υπηρετή κανείς, τον Χριστό ή την γυναίκα; Ο Απόστολος πάλι λέει: «Οι δούλοι υπακούετε τοις κυρίοις υμών εις το αγαθόν». Λοιπόν, μάθετε πως η ομορφιά της γυναίκας δεν με δελεάζει καθόλου. Ούτε μπορεί αυτή να με αποπλάνηση μακριά από το Νυμφίο της ψυχής μου.
***
ΌΤΑΝ η αρχόντισσα πληροφορήθηκε όλα αυτά, έβαλε σε εφαρμογή ένα νέο πανούργο σχέδιο. Διέταξε να ανεβάσουν το μακάριο Μωυσή σε ένα καταστόλιστο άλογο και να τον περιφέρουν με την συνοδεία πολλών δούλων στα χωριά και στις πόλεις που εξουσίαζε. Εκείνη ίππευε δίπλα του σε ένα άλλο άλογο. Αφού του έδειξε την επικράτειά της, του είπε:
— Όλη αυτή η χώρα είναι ιδική σου. Όλος αυτός ο λαός είναι ιδικός σου. Κάνε τους ό,τι θέλεις.
Έπειτα στράφηκε στον λαό και εφώναξε:
— Να, ο κύριός σας και σύζυγός μου! Όλοι σας να τον σέβεσθε και να τον προσκυνάτε!
Ο Άγιος όμως εγέλασε με τον παραλογισμό της παθιασμένης γυναίκας και της είπε:
— Μάταια κοπιάζεις. Δεν μπορείς να με δελεάσης με φθαρτά πράγματα του κόσμου τούτου, ούτε να συλήσης τον άφθαρτο πνευματικό μου πλούτο.
Παρ’ το λοιπόν απόφαση και μην πασχίζης άδικα να με κερδίσης.
Η γυναίκα έγινε έξαλλη.
— Ξέχασες ότι σε έχω αγοράσει;... ούρλιαξε σαν αγριεμένη λύκαινα. Ποιος μπορεί να σε γλυτώση από τα χέρια μου; Δεν θα μου ξεφύγης ζωντανός! Θα σε βασανίσω ανελέητα και έπειτα θα σε θανατώσω!
— Δεν φοβάμαι τις απειλές σου..., αποκρίθηκε άφοβα ο γενναίος. Και αν θέλη ο Θεός, δεν θα αργήσω να γίνω Μοναχός.
Η πρόρρηση του Oσίου σύντομα εκπληρώθηκε με τρόπο θαυμαστό, τον οποίο παραχώρησε η ανεξερεύνητη βουλή του πανάγαθου Θεού. Συνέβη δηλαδή να περάση τότε από εκεί ένας Ιερομόναχος από το Άγιον Όρος. Συνάντησε με του Θεού την ευδοκία τον μακάριο Μωυσή, πληροφορήθηκε τα παθήματα και τον πόθο του και τον ενέδυσε το Αγγελικό Σχήμα. Αφού τον εσυμβούλευσε να διατηρήση με κάθε θυσία την καθαρότητα του σώματος και της ψυχής και να μην παραδώση τον εαυτό του στον εχθρό, του ευχήθηκε να λυτρωθή από κείνη την άσελγη γυναίκα και αναχώρησε. Αυτός ο Αγιορείτης Ιερομόναχος αναζητήθηκε μετά παντού, αλλά δεν βρέθηκε ποτέ πουθενά. Η γυναίκα πάλι, όταν έχασε τις ελπίδες της, παρέδωσε το δούλο του Θεού στους βασανιστές. Τον τέντωσαν σε ένα πάγκο και τον έδειραν αλύπητα με σιδερένια ραβδιά, μέχρι που η γη βάφτηκε κόκκινη από το αίμα του. Eνώ τον εκτυπούσαν, του έλεγαν:
— Υποτάξου στην κυρία σου και κάνε το θέλημά της. Αν δεν υποκύψης, θα κόψουμε το σώμα σου σε κομμάτια. Δεν έχεις σωτηρία. Θα παραδώσης πικρά την ψυχή σου μετά από πολλά μαρτύρια. Λυπήσου λοιπόν τα νιάτα σου. Βγάλε αυτό το ξεσχισμένο ράκος, φόρεσε στολή πολύτιμη και θα γλυτώσης από τα βασανιστήρια, τα οποία σου ετοιμάζουμε. Αλλά ο μακάριος τους αποκρίθηκε με γενναιότητα:
— Αδελφοί, κάντε ό,τι σας διέταξαν και μην καθυστερήτε. Ποτέ δεν πρόκειται να αρνηθώ τις μοναχικές μου υποσχέσεις και την αγάπη του Θεού. Ούτε πόνοι, ούτε φωτιά, ούτε πληγές μπορούν να με χωρίσουν από τον Κύριό μου και το μεγάλο Αγγελικό Σχήμα. Αυτή η σκοτισμένη γυναίκα επιδεικνύει ασύστολα την αδιαντροπιά της. Ούτε τον Θεό φοβάται ούτε τους ανθρώπους εντρέπεται, βιάζοντάς με αναιδέστατα σε διαφθορά και πορνεία. Αλλά δεν πρόκειται να κάνω το άθλιο θέλημά της.
Λύσσαξε η αρχόντισσα με την αντίσταση του γενναίου αθλητού του Χριστού. Είχαν περάσει ήδη έξι χρόνια που της αντιστεκόταν αυτός ο δούλος, και θέλησε να εκδικηθή την προσβολή που της έκανε. Έστειλε λοιπόν ανθρώπους με γράμματα στον βασιλιά Μπολιεσλάβο. «Γνωρίζεις καλά, βασιλιά μου», του έγραφε, «ότι ο άνδρας μου σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης, πολεμώντας γενναία στο πλευρό σου. Εσύ μετά μου έδωσες την ελευθερία να διαλέξω όποιον θέλω για σύζυγό μου. Eρωτεύθηκα ένα πανέμορφο νέο από τους αιχμαλώτους σου, τον ελευθέρωσα, τον έφερα στο παλάτι μου, του χάρισα όλη την περιουσία μου, τον έκανα εξουσιαστή της γης μου, του λαού μου και του εαυτού μου. Όμως αυτός όλα τούτα τα περιφρόνησε. Πολλές φορές τον εβασάνισα με πείνα και πληγές, αλλά δεν επέτυχα να τον κάνω σύζυγό μου. Έκλεισαν έξι χρόνια που τον ταλαιπωρώ και με ταλαιπωρεί. Αλλ’ αυτός ο σκληρόκαρδος υπομένει όλα τα μαρτύρια και δεν ταπεινώνεται. Τώρα μάλιστα έγινε κρυφά Μοναχός από κάποιον άγνωστο καλόγερο. Λοιπόν, τι διατάζεις να του κάνω;».
Ο Μπολιεσλάβος διέταξε να παρουσιασθούν και οι δύο ενώπιόν του. Όταν ήλθαν, άρχισε να προτρέπη επίμονα τον Μωυσή να υποκύψη στις αξιώσεις της κυρίας του. Στο τέλος του είπε:
— Ποιος είναι τόσο αναίσθητος όσο εσύ, που αποστερείς τον εαυτό σου από τόσα αγαθά και προτιμάς τόσα πικρά βάσανα; Λοιπόν, γνώριζε ότι στα χέριά σου κρατάς την ζωή και τον θάνατό σου. Ή κάνεις το θέλημα της κυρίας σου
και κερδίζεις τιμές και δόξες, ή βρίσκεις θάνατο φρικτό. Έπειτα ο βασιλιάς στράφηκε στην γυναίκα:
— Δεν είναι δυνατό, της είπε αυστηρά, ο αιχμάλωτος που αγόρασες να κάνη του κεφαλιού του. Είσαι κυρία του και είναι δούλος σου. Αν λοιπόν δεν υποκύψη δώσ’ του ένα καλό μάθημα, ώστε να παραδειγματιστούν και οι άλλοι αιχμάλωτοι και να μην τολμούν να παρακούνε τους κυρίους τους.
Ο ευλογημένος Μωυσής είπε τότε στο βασιλιά:
— Ο Κύριός μου λέει: «Τι ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδίση τον κόσμον όλον και ζημιωθή την ψυχήν αυτού;». Πώς λοιπόν μου υπόσχεσαι δόξες και τιμές, όταν εσύ ο ίδιος σε λίγο θα πεθάνης και η γυναίκα αυτή θα σκοτωθή;
Η πρόρρηση του θεοφώτιστου Μωυσέως δεν άργησε να πραγματοποιηθή. Προηγουμένως όμως, ο Όσιος υπέφερε και αλλά μαρτύρια από την πονηρή γυναίκα. Έχοντας τώρα και την έγκριση του βασιλιά, φορτικά και ασύστολα τον προκαλούσε στην αμαρτία.
— Χαμένοι οι κόποι σου..., της απαντούσε ο μακάριος. Μη με νομίζης ανόητο ή ανίκανο να κάνω αυτή την πράξη. Σε αποστρέφομαι όμως σαν αναίσχυντη και αθεόφοβη.
Τότε εκείνη, απελπισμένη πια, πρόσταξε να του δίνουν εκατό ραβδισμούς κάθε ημέρα και μετά να τον ακρωτηριάσουν. Σε λίγες μέρες ο πολύπαθος Μωυσής ήταν πεσμένος κάτω, μέσα σε μία λίμνη αίματος, αναίσθητος, σαν νεκρός. Λίγη πνοή ζωής του έμενε ακόμη.
***
ΣΤΟ μεταξύ, ο βασιλιάς Μπολιεσλάβος, θέλοντας να ικανοποιήση την πικραμένη για την αποτυχία της αρχόντισσα, εσήκωσε διωγμό εναντίον των Μοναχών της Λεχίας και τους έδιωξε όλους από την επικράτειά του. Αλλά ο Κύριος τον αντάμειψε γρήγορα για την ανόσια πράξη του. O βασιλιάς απέθανε ξαφνικά μία νύκτα. Και αμέσως ξέσπασε επανάσταση σε ολόκληρη την χώρα. O λαός εσκότωσε τους βογιάρους και μαζί τους την βάναυση γυναίκα, η οποία εβασάνιζε τον δούλο του Θεού. Μετά τον θάνατο της κυρίας του, ο πάγκαλος Μωυσής ελευθερώθηκε και με κλονισμένη την υγεία του ξεκίνησε για να αφιερωθή στον Κύριο. Ήλθε με κόπους και πόνους στην Μονή των Σπηλαίων του Κιέβου, βαστάζοντας στο σώμα του τις πληγές του μαρτυρίου και στην κεφαλή το στεφάνι της νίκης, σαν γενναίος στρατιώτης του Χριστού. Ο Κύριος, μετά από όλα αυτά, έδωσε στον πνευματέμφορο Μωυσή το χάρισμα κατά των σαρκικών παθών. Κάποιος αδελφός των Σπηλαίων αντιμετώπιζε σκληρό πόλεμο από τον δαίμονα της πορνείας.
Ήλθε στον Άγιο, τον παρακάλεσε να τον βοηθήση και του είπε:
— Ό,τι μου πης θα το κρατήσω ως τον θάνατό μου.
— Όσο ζης, να μην συνομιλήσης ποτέ με γυναίκα..., είπε ο Όσιος.
Έπειτα σήκωσε το ραβδί του - περπατούσε πάντοτε με ραβδί, γιατί δεν μπορούσε να σταθή μόνος του από τις πληγές - και εκτύπησε με αυτό τον αδελφό στο στήθος. Αμέσως ο πόλεμος του αδελφού σταμάτησε και από τότε ποτέ δεν πειράχθηκε από σαρκική επιθυμία.
Ο θεσπέσιος Μωυσής έφτασε με την χάρη του Θεού στα τέλη της ζωής του, αφού με τα παθήματα και τις ασκήσεις του αξιώθηκε να γίνη θεόπτης, όπως ο αρχαίος Μωυσής, και να λάμψη με την αρετή και τα θαύματά του σε όλη την ρωσική γη. Ήταν 26 Ιουνίου του έτους 1043 (περ.), όταν αναπαύτηκε από τους κόπους και τις πληγές του. Ο Θεός τον εδόξασε για την υπομονή του, χαρίζοντας στο τίμιο Λείψανό του την θαυματουργική δύναμη κατά των σαρκικών παθών.
ΣΤΟΝ ΒΙΟ του Oσίου Ιωάννου του Πολυάθλου της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου (18η Ιουλίου), αναφέρεται ότι, προκειμένου ο Όσιος να ενισχύση έναν Μοναχό, ο οποίος υπέφερε από τον πόλεμο της πορνείας, διηγήθηκε εις αυτόν, ότι και ο ίδιος είχε πολεμηθή αγρίως από το δαιμόνιο της πορνείας επί τρία χρόνια και όταν έφθασε σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο κατά την νύκτα της Αναστάσεως, εβόησε προς Κύριον: «— Θεέ και Κύριε, σώσε με! Γιατί με εγκατέλειψες; Σπλαχνίσου με, Δέσποτα, ο μόνος φιλάνθρωπος. Σώσέ με, τον αμαρτωλό, ο μόνος αναμάρτητος. Απάλλαξε με από την ακαθαρσία μου, για να μην πιαστώ στα δίχτυα του πονηρού για πάντα. Γλύτωσε με από τον εχθρό που θέλει να με καταπιή. Έλα να με σώσης με την δύναμή Σου. Ρίξε αστραπή και κάψε τον, για να εξαφανισθή από το πρόσωπο της γης!...
Πράγματι, την ίδια στιγμή άστραψε ένα Φώς ουράνιο. Αμέσως το φοβερό θηρίο εξαφανίστηκε με την χάρη του Θεού.
Άκουσα τότε μία φωνή να μου λέη:
— Ιωάννη! Ιωάννη! Σε εβοήθησα, όπως Μου εζήτησες. Πρόσεχε τώρα την ψυχή σου, για να μην πάθης χειρότερα στον μέλλοντα αιώνα!
— Κύριε,... ερώτησα με παράπονο, γιατί με άφησες τόσο πολύ να βασανισθώ;
— Σε εδοκίμασα κατά την δύναμη της υπομονής σου. Περνώντας έτσι μέσα από το καμίνι των πειρασμών, θα παρουσιασθής ενώπιόν Μου καθαρός σαν το χρυσάφι. Ποτέ δεν επιτρέπω να δοκιμασθή ο άνθρωπος πάνω από τις δυνάμεις του, για να μην εμπαιχθή και νικηθή από τον "αρχέκακο πονηρό όφι’’. Eσύ, όμως, για να απαλλαχθής από τον σαρκικό πόλεμο, προσευχήσου στον Όσιο Μωυσή τον Ούγγρο. Αυτός αναδείχθηκε ανώτερος από τον πάγκαλο Ιωσήφ στην σωφροσύνη, γι’ αυτό μπορεί να βοηθήση αποτελεσματικά όσους πολεμούνται από το πάθος της πορνείας.
Eγώ τότε "εκέκραξα προς Κύριον’’:
— Κύριε, δι’ ευχών του Oσίου Μωυσέως, ελέησόν με!
Και να! Αμέσως, με έλουσε ένα υπέροχο, γλυκύτατο Φώς, που μέχρι τώρα παραμένει και φωτίζει την σπηλιά μου τόσο, ώστε δεν μου χρειάζονται κεριά. Και όσοι έρχονται εδώ με πίστη, απλότητα και καθαρή καρδιά, βλέπουν το θείο αυτό Φως, το οποίο με καταύγασε και με απάλλαξε από τα βέλη του πονηρού την νύκτα εκείνη της Αναστάσεως».
Τελειώνοντας την διήγησή του ο Πολύαθλος Ιωάννης, εστράφηκε στον Μοναχό που είχε τον πόλεμο της πορνείας και του είπε:
— Αδελφέ, εμείς οι ίδιοι καρφώνουμε τον νου μας στην λατρεία της σάρκας, γι’ αυτό ταλαιπωρούμαστε. Και ο Κύριος με την δίκαιη κρίση του αφήνει να πολεμηθούμε, γιατί δεν έχουμε καρπούς μετανοίας. Τέλος πάντων, ζήτησε και εσύ τις ευχές του μακαρίου Μωυσέως του Ούγγρου και ίσως να σε λυπηθή ο Θεός. Αφού προσευχήθηκε μαζί με το Μοναχό ο ευλογημένος Ιωάννης, πήρε ένα τεμάχιο από τα τίμια λείψανα του Oσίου Μωυσέως και είπε:
— Ακούμπησέ το στο σώμα σου.
O αδελφός έκανε όπως του είπε. Και αυτοστιγμεί ένοιωσε να υποχωρή η πύρωση και να νεκρώνεται το πάθος της ακολασίας, το οποίο δεν τον ενόχλησε ποτέ πια. Έτσι, αποδείχθηκε, ότι πράγματι ο Θεός έδωσε το χάρισμα στο ιερό Λείψανο του Oσίου Μωυσέως κατά των σαρκικών παθών.

(Πατερικόν των Σπηλαίων του Κιέβου, Ωρωπός Αττικής 1990, σελ. 178-186 και 187-191)

Εύρεση

Δημοφιλή Θέματα (Α-Ω)

αγάπη (600) Αγάπη Θεού (340) αγάπη σε Θεό (248) αγάπη σε Χριστό (166) άγγελοι (68) Αγγλικανισμός (1) Αγία Γραφή (228) Αγιασμός (10) Άγιο Πνεύμα (96) Άγιο Φως (1) άγιοι (178) άγιος (197) αγνότητα (42) άγχος (36) αγώνας (106) αγώνας πνευματικός (268) αδικία (6) Αθανασία (7) Αθανάσιος ο Μέγας (4) αθεΐα (127) αιρέσει (1) αιρέσεις (362) αιωνιότητα (14) ακηδία (4) ακτημοσὐνη (14) αλήθεια (111) αμαρτία (339) Αμβρόσιος άγιος (3) άμφια (1) Αμφιλόχιος της Πάτμου (4) Ανάληψη Χριστού (4) Ανάσταση (142) ανασταση νεκρών (31) ανθρώπινες σχέσεις (322) άνθρωπος (303) αντίχριστος (11) Αντώνιος, Μέγας (5) αξιώματα (15) απἀθεια (5) απελπισία (9) απιστία (21) απληστία (5) απλότητα (16) αποκάλυψη (8) απόκρυφα (17) Απολογητικά Θέματα (1) αργολογία (3) αρετή (199) Αρσένιος Όσιος (5) ασθένεια (108) άσκηση (63) αστρολογία (2) Αυγουστίνος άγιος (3) αυταπάρνηση (31) αυτεξούσιο (2) αυτογνωσία (147) αυτοθυσἰα (26) αυτοκτονία (9) αχαριστία (6) Β Παρουσία (10) Β' Παρουσία (11) βάπτιση (17) βάπτισμα (31) Βαρβάρα αγία (1) Βαρσανουφίου Οσίου (31) Βασιλεία Θεού (33) Βασίλειος ο Μέγας (30) Βελιμίροβιτς Νικόλαος Άγιος (32) βία (4) βιβλίο (31) βιοηθική (10) βίος (1) Βουδδισμός (5) γαλήνη (1) γάμος (125) Γένεση (5) Γέννηση Κυρίου (14) Γεροντικόν (195) Γερόντισσα Γαβριηλία (1) Γεώργιος Άγιος (1) γηρατειά (11) γιόγκα (4) γλώσσα (64) γνώση (25) Γνωστικισμός (3) γονείς (134) Γρηγόριος Νεοκαισαρείας άγιος (1) Γρηγόριος Νύσσης Άγιος (2) Γρηγόριος ο Θεολόγος (20) Γρηγόριος ο Παλαμάς όσιος (9) γυναίκα (36) δάκρυα (57) δάσκαλος (24) Δεύτερη Παρουσία (26) Δημήτριος Άγιος (1) Δημιουργία (62) διάβολος (233) Διάδοχος Φωτικής όσιος (13) διαίσθηση (1) διακονία (4) διάκριση (147) διάλογος (5) δικαιο (4) δικαιοσύνη (38) Διονύσιος Αρεοπαγίτης Άγιος (2) Διονύσιος Κορίνθου άγιος (1) Δογματικα Θέματα (205) Δογματική Τρεμπέλα (1) δύναμη (68) Δωρόθεος αββάς (10) εγκράτεια (19) εγωισμός (248) εικόνες (34) Ειρηναίος Λουγδούνου άγιος (4) ειρήνη (54) εκκλησία (235) Εκκλησιαστική Ιστορία (24) Εκκλησιαστική περιουσία (3) έκτρωση (5) έλεγχος (16) ελεημοσύνη (114) ελευθερία (62) Ελλάδα (19) ελπίδα (61) εμπιστοσὐνη (58) εντολές (12) Εξαήμερος (2) εξέλιξης θεωρία (16) Εξομολόγηση (167) εξωγήινοι (13) εξωσωματική γονιμοποίηση (5) Εορτή (3) επάγγελμα (17) επιείκεια (2) επιμονἠ (52) επιστήμη (108) εργασία (79) Ερμηνεία Αγίας Γραφής (182) έρωτας (19) έρωτας θείος (9) εσωστρέφεια (1) Ευαγγέλια (191) Ευαγγέλιο Ιωάννη Ερμηνεία (33) Ευαγγελισμός (2) ευγένεια (15) ευγνωμοσὐνη (42) ευλογία (5) Ευμένιος Όσιος γέροντας (7) ευσπλαχνία (34) ευτυχία (65) ευχαριστία (53) Εφραίμ Κατουνακιώτης Όσιος (25) Εφραίμ ο Σύρος όσιος (6) εχεμύθεια (1) ζήλεια (15) ζώα (46) ζωή (34) ηθική (14) ησυχία (32) θάνατος (299) θάρρος (99) θαύμα (253) θέατρο (5) Θεία Κοινωνία (179) Θεία Λειτουργία (127) θεία Πρόνοια (14) θἐλημα (54) θέληση (38) θεογνωσία (2) Θεόδωρος Στουδίτης όσιος (36) θεολογία (29) Θεός (330) Θεοφάνεια (6) Θεοφάνους Εγκλείστου Αγίου (5) θέωση (6) θλίψεις (280) θρησκείες (43) θυμός (100) Ιάκωβος Αδελφόθεος Άγιος (1) Ιάκωβος Τσαλίκης Όσιος (14) ιατρική (13) Ιγνάτιος Θεοφόρος (9) Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ Άγιος (6) ιεραποστολή (47) ιερέας (177) ιερωσύνη (16) Ινδουισμός (14) Ιουδαίοι (1) Ιουστίνος άγιος (3) Ιουστίνος Πόποβιτς Άγιος (58) Ιππόλυτος άγιος (1) Ισαάκ ο Σύρος (5) Ισίδωρος Πηλουσιώτης όσιος (36) Ισλάμ (11) Ιστορία Ελληνική (8) Ιστορία Παγκόσμια (14) Ιστορικότης Χριστού (1) Ιωάννης Δαμασκηνός Άγιος (1) Ιωάννης Θεολόγος (3) Ιωάννης Κροστάνδης (329) Ιωάννης Χρυσόστομος (397) Ιωσήφ Ησυχαστής Άγιος (6) Καινή Διαθήκη Ερμηνεία (137) Καινή Διαθήκη κριτικό κείμενο NestleAland (5) Κανόνες Εκκλησίας (4) καρδιά (116) Κασσιανός Όσιος (4) κατάκριση (132) καταναλωτισμός (8) Κατηχητικό (4) καύση νεκρών (1) κενοδοξία (14) κήρυγμα (53) Κίνητρα (3) Κλήμης Αλεξανδρέας (1) Κλήμης Ρώμης άγιος (1) Κλίμακα (6) κλοπή (5) Κοίμησις Θεοτόκου (25) κοινωνία (167) κόλαση (50) Κόντογλου Φώτης (4) Κοσμάς Αιτωλός Άγιος (2) Κουάκεροι (1) ΚράτοςΕκκλησία (1) Κρίσις Μέλλουσα (47) Κυπριανός άγιος (1) Κύριλλος Άγιος (1) Λατρεία Θεία (75) λείψανα (9) λογική (1) λογισμοί (115) λόγος Θεού (21) Λουκάς Κριμαίας Άγιος (12) λύπη (60) μαγεία (19) μακροθυμία (5) Μανιχαϊσμός (1) Μάξιμος Ομολογητής (15) Μαρία Αιγυπτία Αγία (1) Μαρκίων αιρετικός (1) μάρτυρες (24) μεγαλοσὐνη (7) Μεθοδιστές (1) μελέτη (59) μετά θάνατον (44) μετά θάνατον ζωή (101) Μεταμόρφωση (11) μετάνοια (364) Μετάσταση (1) μετάφραση (13) Μετενσάρκωση (8) μητέρα (56) Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος (2) μίσος (11) ΜΜΕ (4) μνημόσυνα (9) μοναξιά (21) μοναχισμός (114) Μορμόνοι (1) μόρφωση (20) μουσική (8) Ναός (17) ναρκωτικά (4) Νέα ΕποχήNew Age (1) Νεκτάριος άγιος (27) νέοι (27) νεοπαγανισμός (7) νηστεία (67) νήψη (2) Νικηφόρος ο Λεπρός Άγιος (3) Νικόδημος Αγιορείτης Άγιος (1) Νικόλαος Άγιος (8) Νικόλαος Καβάσιλας Άγιος (2) Νικόλαος Πλανάς Άγιος (1) νους (54) οικονομία (2) Οικουμενισμός (4) ομολογία (3) ομορφιά (17) ομοφυλοφιλία (2) όνειρα (35) οραμα (25) οράματα (32) οργή (2) ορθοδο (1) Ορθοδοξία (292) όρκος (1) πάθη (266) πάθος (38) παιδεία (24) παιδιά (138) Παΐσιος Όσιος (380) Παλαιά Διαθήκη (7) Παλαιά Διαθήκη Ερμηνεία (10) παλαιοημερολογίτες (17) Παναγία (333) Παπαδόπουλος Στυλιανός (3) παράδειγμα (38) Παράδεισος (113) Παράδοση Ιερά (9) Παρασκευή Αγία (1) Παρθένιος ο Χίος Όσιος (2) Πάσχα (22) πατήρ Νικόλαος Πουλάδας (21) πατρίδα (9) Πατρολογία (19) Παύλος Απόστολος (4) πειρασμοί (27) Πεντηκοστή (12) περιέργεια (3) Πέτρος Απόστολος (1) πίστη (539) πλησἰον (69) πλούτος (73) Πνευματικές Νουθεσίες (92) πνευματική ζωή (278) πνευματικός πατέρας (120) πνευματισμός (10) ποίηση (21) πόλεμος (28) πολιτική (25) πολιτισμός (9) Πορφύριος Όσιος (271) πραότητα (7) προθυμἰα (28) Πρόνοια (5) Πρόνοια Θεία (90) προορισμός (15) προσευχή (805) προσοχή (51) προσπἀθεια (139) προτεσταντισμός (29) προφητείες (15) ραθυμία (18) Ρωμαιοκαθολικισμός (36) Σάββας Καλύμνου Άγιος (1) Σαρακοστή (12) σεβασμός (28) Σεραφείμ του Σαρώφ Όσιος (11) Σιλουανός Άγιος (2) σιωπή (14) σοφία (54) Σπυρίδων Άγιος (2) σταθερότητα (2) Σταυρός (84) Σταυροφορίες (4) Σταύρωση (52) συγχώρηση (92) συκοφαντία (2) Συμεών Νέος Θεολόγος όσιος (88) συμπὀνια (23) συναξάρι (2) συνείδηση (25) σχίσμα (34) σώμα (49) σωτηρία (47) Σωφρόνιος του Έσσεξ Άγιος (35) τάματα (2) ταπεινοφροσύνη (270) ταπείνωση (195) Τέλος Κόσμου (4) Τερτυλλιανός (1) Τεσσαρακοστή Μεγάλη (6) τέχνη (1) τιμωρία (19) Τριάδα Αγία (35) τύχη (2) υγεία (8) υλικά αγαθά (43) υπακοή (124) Υπαπαντή (2) υπαρξιακά (73) υπερηφἀνεια (55) υποκρισία (25) υπομονή (222) φανατισμός (5) φαντασία (5) φαντάσματα (3) φιλαργυρἰα (9) φιλαυτἰα (10) φιλία (30) φιλοσοφία (23) Φλωρόφσκυ Γεώργιος (3) φόβος (56) φὀβος Θεοὐ (26) φως (44) Φώτιος άγιος (1) χαρά (123) Χαράλαμπος Άγιος (1) χάρις θεία (119) χαρίσματα (39) Χειρόγραφα Καινής Διαθήκης (1) Χριστιανισμός (21) χριστιανός (101) Χριστός (361) Χριστούγεννα (69) χρόνος (36) ψαλμωδία (7) ψεύδος (22) ψυχαγωγία (10) ψυχή (270) ψυχολογία (25)