Άγιος Ιάκωβος (1921-1991) (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) [Μαρτυρία † Γεωργίου Παπαζάχου, καθηγητή Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών]: […] Είχε έρθει [ο άγιος Ιάκωβος (Τσαλίκης)] στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών για τα προβλήματα, που είχε με την καρδιά του. Μόλις έμαθα ότι ήταν εκεί, πήγα να τον δω. Ήταν η μέρα, που τον είχαν μετακινήσει από τη Μονάδα Εντατικής Παρακολούθησης σ’ ένα δωμάτιο με τρία κρεβάτια κι ένα ράντζο, πάνω στο οποίο είχαν βάλει τον Γέροντα Ιάκωβο. Η πρώτη εντύπωσή μου μόλις τον είδα είναι κάτι που δεν περιγράφεται. Αν σας πω ότι ο άνθρωπος αυτός ακτινοβολούσε θα είναι λίγο. Την ώρα που…
η μία πέλαγος, η άλλη έπαθλονΔυο ζωές έκανε ο Θεός: την παρούσα και τη μέλλουσα. Η παρούσα είναι το στάδιο, η μέλλουσα το βραβείο. Η παρούσα μοιάζει με πέλαγος, η άλλη είναι το λιμάνι.Ε.Π.Ε. 31,238η εδώ και η εκείΔυο περιόδους ζωής, δηλαδή, κόσμους, έκανε ο Θεός. Ο ένας ο παρών, ο άλλος ο μέλλων. Ο ένας ο αισθητός, ο άλλος ο νοητός. Ο ένας είναι χειροπιαστός, ο άλλος βρίσκεται στην ελπίδα μας. Ο ένας είναι σύντομος, ο άλλος είναι ένδοξος και αθάνατοςΕ.Π.Ε. 31,238άλλη ζωή Ο Θεός έχει προετοιμάσει για μας άλλη ζωή. Και την παρούσα την έκανε δρόμο προς εκείνην.…
257. «της ουρανίου με βασιλείας ποίησον κληρονόμον»   Η συμμετοχή στη δόξα της Αιωνιότητος είναι το τρίτο αίτημα που υποβάλλει ο πιστός στην Παναγία και που σχετίζεται με τη μέρα της Κρίσεως. «Της απορρήτου δόξης του σου Υιού και Θεού ημών κληρονόμον με αποδεικνύουσα». Το αίτημα αυτό, όπως και τα δύο άλλα που είδαμε προηγουμένως δεν έχει την έννοια του «ρουσφετιού». Δεν ζητάμε δηλαδή να πετύχωμε και εξασφαλίσωμε ευεργετήματα, προνόμια και «κληρονομικά δικαιώματα», χωρίς μάλιστα να το αξίζωμε ή χωρίς καμμιά προσπάθεια να τα αποκτήσωμε,  αλλά απλώς βάζοντας το «μεγάλο μέσο» της Παναγίας! Μια τέτοια έννοια βρίσκεται τελείως έξω από…
256. «της αιωνίου με ρυομένη κολάσεως»   Το δεύτερο αίτημα προς την Παναγία που σχετίζεται με τη μέρα της Κρίσεως είναι η απαλλαγή του πιστού από την καταδίκη. από την «Κόλασι». Η απαλλακτική απόφασις Του Κριτού θα εξαρτηθή κυρίως από το «μητρώον» του κρινομένου. Η πραγματικότης όμως μαρτυρεί ότι «ουδείς καθαρός έσται από ρύπου εάν και μία ημέρα ο βίος αυτού επί της γής» (Ιώβ ιδ' 4-5) . Ο δε Κύριος απεκάλυψε ότι η απαλλακτική απόφασις θα εξαρτηθή από την αγάπη του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπό του (Ματθ. κε'). Όμως τόσο ο αγιασμός όσο και η αγάπη είναι θέματα απέραντα…
255. «μη μου ελέγξη τας πράξεις ενώπιον των Αγγέλων».   Ειδικώτερα, τρία είναι τα αιτήματα που η ορθόδοξη ευσέβεια υποβάλλει στην Παναγία σχετικά με την μέρα και την ώρα της Παγκοσμίου Κρίσεως. Το πρώτο είναι η μη διαπόμπευσις του πιστού. Το αίτημα αυτό είναι ίσως εμπνευσμένο από τα ισχύοντα στη διαδικασία των ανθρωπίνων δικαστηρίων, όπου υπάρχει η δυνατότης να δικασθή κάποιος «κεκλεισμένων των θυρών» κλπ. Ο πιστός ευλαβείται και ντρέπεται τους αγίους Αγγέλους και δεν θέλει να εκτεθή μπροστά στα μάτια τους. Ζητεί λοιπόν να μη δικασθή «ενώπιον των Αγγέλων». να μη ακούσουν και να μη μάθουν οι Άγγελοι τα…
Επίδειξιςγι' αυτήν τέλεσις των αρετών!Η σκληρή κενοδοξία διατάσσει: Και αν κάνης κάποιο καλό, να το κάνης όχι για να αρέσης στο Θεό, αλλά για να επιδειχτής στους ανθρώπους, και έτσι να χάσης το βραβείο. Και όταν ελεής, και όταν νηστεύης, να φροντίζης να έχης κόπο γι’ αυτά, αλλά να χάνης το κέρδος!Ε.Π.Ε. 17,340ακόμα και τα χαρίσματα Επειδή χρησιμοποιούσαν το χάρισμα της γλωσσολαλίας για επίδειξι και για να δοξαστούν, περισσότερο τους απομακρύνει από αυτό, τονίζοντας, ότι η κενοδοξία τους καθιστά μανιακούς.Ε.Π.Ε. 18α,498γυμνότητα και κουφότητα Όταν λέη «εν προσώπω», εννοεί εκείνους, που ενεργούν για τα μάτια του κόσμου, προς επίδειξι. Κάνουν τα…
255. «εν τη φοβερά ημέρα της κρίσεως».   Αλλ' η ορθόδοξη πνευματικότης εξαντλεί και το έσχατο χρονικό περιθώριο της πρεσβευτικής αρμοδιότητος της Θεοτόκου, που τελειώνει την έσχατη μέρα της ιστορίας. Αλλά η μέρα αυτή για τον άνθρωπο είναι η φοβερή μέρα της παγκοσμίου Κρίσεως. «Ώ ποία ώρα τότε και ημέρα φοβερά!». Μέσα όμως στη δεινότητα των στιγμών εκείνων, ο πιστός βλέπει να υπάρχη ακόμα η ήρεμη, γλυκειά, αλλά και παντοδύναμη παρουσία της Παναγίας. Οι πρεσβείες της ισχύουν ακόμα. Ο θρόνος της βρίσκεται ακόμα κοντά, δίπλα, «εκ δεξιών» του Υιού που τώρα είναι Κριτής μας. Και επειδή στο δικαστήριο αυτό τα…
Σάββατο του Λαζάρου Αν έχουμε τη φιλοτιμία της Μάρθας -κάθε είδους καλά έργα- και σαν την Μαρία καθόμαστε στα πόδια του Ιησού -με προσήλωση και ζεστασιά που πηγάζουν από τα βάθη της καρδιάς μας-, τότε ο Κύριος θα έρθει και σε μας και θα αναστήσει τον Λάζαρό μας -το πνεύμα μας- και θα το απελευθερώσει από τα δεσμά του. Τότε μια πραγματικά νέα ζωή θα αρχίσει μέσα μας· ασώματη, παρότι θα βιώνεται με το σώμα και όχι γήινη, παρότι θα βιώνεται εδώ στη γη. Θα είναι μια πραγματική ανάσταση του πνεύματος, πριν από τη μέλλουσα ανάσταση, στην οποία θα περιλαμβάνεται…
Ένιωσε όπως ο άσωτος γιος κι ένα φως απ’ τον ουρανό, έγινε σαν αγκαλιά, και τον ασπάσθηκε τρυφερά! Συνήθιζα να τον επισκέπτομαι συχνά. Μια μέρα λοιπόν, όταν πήγα, τον βρήκα να διαβάζει. Χάρηκε, όπως πάντα, που με είδε. Σηκώθηκε, με ασπάσθηκε κι έκανε να ξαναπιάσει το βιβλίο. Εγώ όμως είχα πάει εκεί για ν’ ακούσω λόγο ψυχωφελή απ’ το στόμα του. Γι΄ αυτό τον παρακάλεσα να διακόψει τη μελέτη του κα να μου μιλήσει για τη μετάνοια.Χωρίς να πολυσκεφτεί, μου λέει:–Πίστεψέ με, αδελφέ, ότι ο αγαθός Θεός μας δεν θα κρίνει το χριστιανό επειδή αμάρτησε.Ξαφνιάστηκα. Μ’ όλο μου το σεβασμό…
Η μέλλουσα Κρίση-Γέροντα, πώς εξαγνίζεται η ψυχή;-Όταν ο άνθρωπος εργασθή τις εντολές του Θεού, κάνη δουλειά στον εαυτό του και καθαρισθή από τα πάθη, τότε ο νούς φωτίζεται, φθάνει σε ύψος θεωρίας, και η ψυχή λαμπρύνεται και γίνεται όπως ήταν πριν από την πτώση των Πρωτοπλάστων. Σε τέτοια κατάσταση θα βρίσκεται μετά την ανάσταση των νεκρών. Μπορεί όμως ο άνθρωπος να δη την ανάσταση της ψυχής του πριν από την κοινή ανάσταση, αν καθαρισθή τελείως από τα πάθη. Το σώμα του τότε θα είναι αγγελικό, άυλο, και δεν θα νοιάζεται για τροφή υλική.-Γέροντα, πώς θα γίνη η μέλλουσα Κρίση;-Στην μέλΛουσα…
Σελίδα 1 από 5