Νομίζω ότι αρκετά σας επροσβάλαμεν προηγουμένως και σας εκάμαμεν βαθυτέραν την πληγήν, δι΄ αυτό λοιπόν είναι ανάγκη σήμερον να την θεραπεύσωμεν και να επιθέσωμεν απαλώτερα τα φάρμακα. Διότι αυτός είναι ο άριστος τρόπος της θεραπείας, όχι μόνον να κόπτη, αλλά και να επιδένη τας πληγάς. Ομοίως αποτελεσματικός και αξιοθαύμαστος κανόνας διδασκαλίας είναι όχι μόνον το να επιπλήξωμεν κάποιον, αλλά και το να παρηγορήσωμεν και να συμβουλεύσωμεν. Αυτό διέταξε και ο Παύλος: «έλεγξε, επίπληξε, παρηγόρησε και ενίσχυσε με κάθε κατάλληλον διδασκαλίαν». Εάν παρηγορή κανείς μόνον, κάμνει τους ακροατάς του αμελεστέρους. Εάν τους επιπλήττη μόνον, τους κάμει πιο σκληρούς, διότι επειδή δεν…
εχθρός και πολέμιος Δεν είναι ευχάριστος ο λόγος για το διάβολο. Είναι όμως πνευματική ασφάλεια η σωστή διδασκαλία περί του διαβόλου. Διότι είναι μεγάλος εχθρός και πολέμιος. Αποτελεί δε μεγάλη ασφάλεια το να ξέρη κανείς καλά τα των εχθρών. Ε.Π.Ε. 31,76 πώς καλείται; Ονομάζεται και πονηρός, ονομάζεται και αποστάτης. Μολονότι πολλοί άνθρωποι είναι πονηροί, εν τούτοις κατ’ εξοχήν πονηρός εκείνος είναι και λέγεται. Ε.Π.Ε. 31,82 δήμιος, θηρίο Ας αποσπάσουμε τον άνθρωπο από το φάρυγγα του θηρίου. Άλλωστε ο απόστολος (Παύλος) παρουσίασε το διάβολο ως δήμιο. Ε.Π.Ε. 31,88 ανώτερός του ο Χριστός Μη φοβάσαι το διάβολο, έστω κι αν είναι ασώματος.…
Σας οφείλω πολλάς ευχαριστίας, διότι μετά προθυμίας ηκούσατε τας ομιλίας περί προσευχής, και διότι με εκάματε ευτυχή, διότι «είναι ευτυχής εκείνος που ομιλεί εις ώτα ακουόντων». Δεν επείσθην δε μόνον από τα χειροκροτήματα και τους επαίνους, αλλά και από όσα είδα να πράττετε. Διότι όταν σας συμβούλευα να μη προσεύχεσθε εναντίον των εχθρών, και σας έλεγα ότι παροργίζομεν τον Θεόν πράττοντες τούτο, και νομοθετούμεν αντίθετα προς το θέλημα αυτού (διότι ο Θεάς είπε να προσεύχεσθε δια τους εχθρούς σας, εμείς όμως όταν προσευχώμεθα κατά των εχθρών μας αξιούμεν από αυτόν να καταργήση τον νόμον του), όταν λοιπόν σας έλεγα αυτά…
...να μη αδιαφορής δια την σωτηρίαν του, αλλά πήγαινε να τον επαναφέρης και να τον πείσης να μη ξαναπέση πλέον εις τα ίδια αμαρτήματα και τότε θα έχωμεν ικανοποιητικήν απολογίαν. Εάν όμως δεν ανέχεται ούτε εμένα να τον συμβουλεύσω, ούτε εσάς να τον νουθετήτε, θα χρησιμοποιήσω λοιπόν την εξουσίαν που μου έδωκεν ο Θεός, όχι βέβαια δια να σας βλάπτω, αλλά δια να σας οικοδομώ.Δι΄ αυτό σας το προλέγω και το φωνάζω με φωνήν δυνατήν, ότι, αν κανείς μετά την παραίνεσιν αυτήν και την διδασκαλίαν στραφή οικειοθελώς προς την παράνομον φθοράν που προκαλούν τα θέατρα, δεν θα τον δεχθώ εις…
Ήθελα εδώ να τελειώσω την ομιλίαν, διότι δεν αρέσκονται να ακούουν μεγάλους λόγους αι ψυχαί των ευρισκομένων εις μεγάλην θλίψιν και όπως όταν ένα μεγάλο σύννεφον ευρεθή εμπρός εις τας ηλιακάς ακτίνας συντελεί ώστε να γυρίσουν οπίσω όλαι, έτσι και το σύννεφον της λύπης, όταν σταθή εμπρός εις την ψυχήν την ιδικήν μας, δεν αφήνει εύκολα να περάση ο λόγος, αλλά τον πνίγει και τον κρατεί μέσα του με πολλήν βίαν. Και τούτο δεν παρατηρείται μόνον εις τους ομιλούντας, αλλά και εις τους ακούοντας. Διότι όπως δεν αφήνει τον λόγον να εξέλθη εύκολα από την ψυχήν του ομιλητού, έτσι δεν…
Δεν είναι η εκκλησία θέατρον δια να ακούωμεν όσα λέγονται εκεί προς ευχαρίστησιν. πρέπει να φεύγωμεν από εδώ ωφελημένοι με κάποιο μεγάλο και πολύ κέρδος. Διότι εάν ερχώμεθα δια να ψυχαγωγηθώμεν επ’ ολίγον και φεύγομεν χωρίς να αποκομίσωμεν ωφέλειαν από όσα ελέχθησαν, άδικα ερχόμεθα. Τί με ωφελούν τα χειροκροτήματά σας αυτά; Τί αι θορυβώδεις επιδοκιμασίαι σας και οι έπαινοι; Ιδικός μου έπαινος είναι να δείξετε με τα έργα σας ότι εφαρμόζετε τους λόγους μου. Τότε εγώ θα είμαι ευτυχής, όχι όταν επιδοκιμάζετε τα λόγια μου, αλλά όταν τα εφαρμόζετε με προθυμίαν. (ΕΠΕ 31,645)
Αδιόρθωτοικατακριτέοιαν σείς επιμένετε στα ίδια και είστε αδιόρθωτοι, ενώ εμείς καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια και φροντίδα να σας οδηγούμε συνεχώς στο σωστό δρόμο της αρετής, φανταστείτε πόση θα ‘ναι η δική μας θλίψις και η δική σας καταδίκη. Αν και είμαστε πλέον ανεύθυνοι, αφού δεν παραλείψαμε τίποτε από όσα απαιτούνται για την οικοδομή σας, όμως, επειδή πάσχουμε για τη σωτηρία σας, δεν μπορούμε να ησυχάσουμε. Ε.Π.Ε. 2,284 δεν θέλουν να διορθωθούνΤι σημαίνει το «προάγουσαι εις κρίσιν»; Αναφέρεται σ’ αυτόν, που πέφτει σε αμαρτήματα κατακριτέα, σ’ αυτόν που ‘ναι αδιόρθωτος, σ’ αυτόν, που ενώ υπάρχει ελπίδα να διορθωθή, δεν κάνει τίποτε. Ε.Π.Ε.…
πολλαπλούν το έγκλημα τηςΔιπλό το κακό, ίσως και τριπλό και τετραπλό. Πρώτον μεν, ότι δεν γνωρίζετε να υπομένετε σαν αδικείσθε. Δεύτερον δε, ότι αδικείτε. Τρίτον, το ότι καταφεύγετε για τις υποθέσεις σας αυτές σε άδικους κριτές. Τέταρτον, το ότι αυτός, που αδικείτε, είναι αδελφός σας. Ε.Π.Ε. 18,452 φοβερό;Είναι φοβερό πράγμα η αδικία, που σου έγινε; Δεν είναι φοβερό, όχι, άνθρωπε μου. Μέχρι ποιού σημείου δειλιάζεις στα παρόντα; Αν ήταν φοβερή για σένα η κατά σου αδικία, δεν θα την επέτρεπε ο Θεός. Και πρόσεξε το σπουδαιότερο: Ο άδικος συνήθως φεύγει απ’ τη ζωή έχοντας χρήματα, αλλά και πονηρή συνείδηση. Ενώ…
ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ (350-407)    «Όταν πρέπει να ευεργετήσεις κάποιον, να είσαι κοντά σε κάθε άνθρωπο· όταν όμως εξετάζεται ο λόγος της αλήθειας, να αναγνωρίζεις τον δικό σου και τον ξένο. Και αν ακόμη έχεις αδελφό από τον ίδιο πατέρα και την ίδια μητέρα και δεν έχει κοινωνία μαζί σου ως προς το νόμο της αλήθειας, ας είναι για σένα πιο βάρβαρος και από Σκύθης· αλλά και αν ακόμη είναι Σκύθης, και αν είναι Σαυρομάτης, αλλά γνωρίζει την ακρίβεια των δογμάτων, και πιστεύει αυτό το οποίο ακριβώς και εσύ ο ίδιος, να είναι πιο οικείος και πιο κοντινός σου από αυτόν…
Αδιέξοδοο Θεός η διέξοδοςΣτο Θεό είναι δυνατό να βρει διέξοδο και στα αδιέξοδα. Όταν φτάσουν τα πράγματα στο αδιέξοδο, τότε μάλιστα να ελπίζεις. Διότι τότε κυρίως ο Θεός φανερώνει τη δύναμη του, όχι εκ των προτέρων, αλλ’ όταν αποκλειστεί κάθε ανθρώπινη βοήθεια.Διότι τότε είναι ο καιρός της βοήθειας του Θεού. Ε.Π.Ε. 6,582 υπάρχει ελπίδαΕίναι μεγάλη η δύναμις της ελπίδας, που στηρίζεται στον Κύριο: κάστρο άπαρτο, τείχος ακαταμάχητο, συμμαχία ακαταγώνιστη, λιμάνι ασφαλισμένο, πύργος απόρθητος, όπλο αήττητο, δύναμις ακατάβλητη. Βρίσκει διέξοδο στα αδιέξοδα. Ε.Π.Ε. 5,516 ΑδικίαΤέτοια είναι η αδικία. Συνεχώς καταξεσχίζει τη συνείδηση. Κι όταν ακόμα ο αδικημένος σιγά, οι ένοχοι της…