«Συμβουλεύτηκα τους φιλοσόφους μας… Τους βρήκα όλους εξίσου επηρμένους, βέβαιους για τον εαυτό τους, δογματικούς· ισχυριζόμενους -έστω και με τη μορφή του λεγόμενου σκεπτικισμού τους- ότι γνωρίζουν τα πάντα· χωρίς να αποδεικνύουν τίποτα και ειρωνευόμενους ο ένας τον άλλον. Το τελευταίο αυτό… μου φάνηκε ως το μόνο σημείο που είχαν δίκιο. Θρασείς στην επίθεση, είναι ανίκανοι να αμυνθούν. Οι διδασκαλίες τους είναι όλες φθοροποιές· στις διακηρύξεις τους ο καθένας μιλάει για τον εαυτό του και μόνο… Ούτε ένας δεν υπάρχει μεταξύ τους, ο οποίος, εάν συνέβαινε να ανακαλύψει τη διαφορά μεταξύ αλήθειας και ψεύδους, δεν θα προτιμούσε το δικό του…

"Ο Βολταίρος εζήτησε πένναν και χαρτί και έγραψε ιδιοχείρως:«Ο υπογεγραμμένος, εξεμών αίμα από τετραμήνου και μη δυνάμενος πλέον, εις ηλικίαν 84 ετών, να συρθώ εις την εκκλησίαν· και επειδή ο εφημέριος του Αγίου Σουλπικίου ηθέλησε να προσθέσει εις τα αγαθά του έργα και τούτο, ότι μου απέστειλε τον ιερέα Γκωτιέ· εξωμολογήθην εις αυτόν· και [δηλώ] ότι, εάν είναι θέλημα του Θεού ν’ αποθάνω, αποθνήσκω εις τους κόλπους της καθολικής θρησκείας εις τους οποίους εγεννήθην, ελπίζων εις το θείον έλεος όπως συγχωρήση όλα μου τα σφάλματα· και ότι, εάν ποτέ εσκανδάλισα την Εκκλησίαν, ζητώ συγχώρησιν από τον Θεόν και από αυτήν.…