Αυξομείωση μεγέθους γραμμάτων.
853.«ΚΙ ΕΓΩ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΝΩ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΜΟΥ».  Κάποτε ο άγιος εφημέριος του Άρς αισθάνθηκε βαρυμένο τον εαυτό του από τις κατηγορίες και παρεξηγήσεις των ενοριτών του.  Κάθισε λοιπόν κι άρχισε να γράφη ένα γράμμα στον Επίσκοπό του για να του εκθέση την κατάστασι.  Όταν έφτασε στο σημείο να υπογράψη διερωτήθηκε τι μέρα ήταν και είδε ότι ήταν Παρασκευή.  «Παρασκευή, είπε, Παρασκευή ήταν η μέρα, κατά την οποίαν με τόσο θάρρος ο Χριστός σήκωσε το σταυρό του».  Ξέσχισε το γράμμα και συνεπέρανε:  «Κι εγώ πρέπει να σηκώνω το σταυρό μου κοντά και μαζί με το Χριστό, έτσι μόνο θα μου…
Συνήθως όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια δοκιμασία, ένα πρόβλημα ή μια αναποδιά κυριευόμαστε από άγχος και αγωνία, δε βλέπουμε διέξοδο, κλονίζεται ο ψυχισμός μας και απογοητευόμαστε. Στην ουσία επιτρέπουμε στο πρόβλημα να εισέλθει μέσα μας και να κυριαρχήσει στη ζωή μας. Κι εγώ για πολλά χρόνια πνιγόμουν ακόμη και σε μια κουταλιά νερό! Πάντα αδύναμη και παραδομένη στις δυσκολίες του βίου τούτου, ανίκανη να υψώσω ανάστημα για να τις αντιμετωπίσω. Η ψυχή μου σαλευόταν σαν το φτερό στον άνεμο και ο φόβος για το μέλλον ένα τέρας που με κατασπάραζε λίγο λίγο! Τι μαρτύριο!Μια ευλογημένη μέρα όμως, όπως καθόμουν στον…
Στην πλατεία του χωριού μου υπάρχει ένας πλάτανος. Δεσπόζει εκεί αγέρωχος, όμορφος, ψηλός για πάνω από έναν αιώνα. Θυμάμαι από μικρό παιδί όταν πήγαινα διακοπές το καλοκαίρι πόσο με είχε εντυπωσιάσει! Ο κορμός του έχει τεράστια περίμετρο… κρυβόμασταν τρία παιδιά από πίσω όταν παίζαμε κρυφτό. Τον κοιτούσα και νόμιζα ότι ακουμπάει τον ουρανό! Ακόμα στέκεται εκεί επιβλητικός και μας δροσίζει με τη σκιά του, μας συντροφεύει με την κυριαρχική γοητεία του. Αντιμετώπισε θαρραλέα κάθε καιρική συνθήκη… καταιγίδες, νεροποντές, ανεμοθύελλες αλλά και καύσωνες. Και οι ρίζες του τεράστιες, μακριές και τόσο βαθιές μέσα στο χώμα! Πώς άλλωστε θα είχε αντέξει ;…
Τις προάλλες που είχα πάει στο χωριό μου και κάνοντας μια βόλτα έφτασα κοντά σε ένα ρυάκι που διέσχιζε την περιοχή. Έκατσα και παρατηρούσα τη φύση και άκουγα τους υπέροχους ήχους και τα ακούσματα της εξοχής και κάποια στιγμή το βλέμμα μου έπεσε σε αυτό το ρυάκι. Παρατηρούσα το νερό πώς περνούσε πάνω από πέτρες μικρές και μεγαλύτερες, υπερπηδούσε κλαδιά και συνέχιζε ανεμπόδιστο την πορεία του μέχρι να ξεχυθεί στη θάλασσα. Και ένιωσα πως ο Θεός μου δίνει ένα μάθημα εκείνη την ώρα… ότι δηλαδή κι εμείς οι χριστιανοί έτσι πρέπει να γίνουμε… σαν το ρυάκι! Πόσα διδάγματα μας δίνει…
768-     ΑΡΧΗ ΚΑΛΗ, ΑΣΧΗΜΟ ΤΕΛΟΣ.  Ο ρωμαίος αυτοκράτωρ Καλιγούλας, όπως αναφέρει ο ιστορικός Σουητώνιος, άρχισε με τις καλύτερες διαθέσεις τη βασιλεία του. Στο τέλος όμως της ζωής του φάνηκε πολύ σκληρός κι ασυνείδητος. Ο ίδιος ο Σουητώνιος, που έγραψε τη ζωή του, αφού διηγήθηκε τα πρώτα χρόνια της αυτοκρατορίας του, που ήταν άξια ρωμαίου ηγέτου, προσέθεσε: «Ότι έγραψα μέχρι εδώ είναι άξια του ονόματος ενός αυτοκράτορος, τα άλλα που ακολουθούν μπορούν ν΄ αποδοθούν μόνο σε ένα τέρας». Πόσοι αρχίζουν καλά και τελειώνουν άσχημα! 772-     ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ.  – Τι είναι η ζωή; ρώτησαν ένα φιλόσοφο. -Ένα κρομμύδι, που το…
517- ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΩΦΕΛΗΘΗΣ Ή ΝΑ ΒΛΑΒΗΣ. Στην άκρη μιας λίμνης βρίσκονταν πολλά βατράχια και μερικοί κύκνοι. Ξαφνικά ακούεται ένας κρότος. Παρευθύς οι κύκνοι πέταξαν ψηλά και τα βατράχια τρομαγμένα βούτηξαν στο βούρκο. Αυτή είναι μια εικόνα της ζωής. Για πολλούς οι δοκιμασίες, που στέλνει ο Θεός είναι μια αφορμή να εξυψωθούν προς το Θεό, για άλλους γίνονται αφορμή να ριχθούν στην απελπισία. 519- Ο ΠΙΟ ΕΛΑΦΡΥΣ ΣΤΑΥΡΟΣ. Κάποιος φτωχός ταξιδιώτης, αναφέρει μια πολύ παλιά ιστορία, γεμάτος από βάσανα και πολύ δυσαρεστημένος απ’ τη δυστυχισμένη του ζωή, έφθασε ένα βράδυ κατακουρασμένος σε μια μεγάλη πολιτεία. Με δυσκολία βρήκε ένα μικρό…
Οι περισσότεροι από μας παραπονιόμαστε συχνά για τα προβλήματα και τις ελλείψεις που έχουμε νιώθοντας έτσι σχεδόν μόνιμα στην καρδιά μας μια αίσθηση ματαίωσης, απογοήτευσης και λύπης. Η αγωνία είναι επίσης ένα γνώριμο μας συναίσθημα και το ερώτημα ‘ γιατί να συμβαίνει αυτό σε μένα’ πολύ συχνό στο στόμα μας! Έτσι το άγχος κατακλύζει τη ζωή μας, χάνουμε την όποια υπομονή μας και τα εμπόδια μας φαίνονται ανυπέρβλητα! Μα αυτό δεν είναι ζωή… είναι μαρτύριο! Πολλές φορές θα θέλαμε να βρισκόμαστε κάπου αλλού από εκεί που είμαστε ή οι συνθήκες της ζωής μας να ήταν διαφορετικές! Αυτή η επιθυμία είναι…
οι καθαροίΆγιος είναι ο καθαρός.Καθαρός θα μπορούσε να γίνη κανείς αν αποφύγη όχι μόνο την πορνεία, αλλά και την πλεονεξία και το φθόνο και τον παραλογισμό και τη ματαιοδοξία, και προ πάντων τη ματαιοδοξία, που πρέπει πάντοτε βέβαια ν’ αποφεύγουμε,αλλά πολύ περισσότερο όταν δίνουμε ελεημοσύνη. Γιατί, αν έχη αυτή την αρρώστια, δεν είναι ελεημοσύνη, αλλά είναι επίδειξις και σκληρότητα. Ε.Π.Ε. 19,372 δια θλίψεωςΌταν και οι μεν και οι δέ κατ’ ανάγκην θλίβωνται, γιατί να μη προτιμήσουμε να μιμηθούμε αυτούς, που η ζωή της θλίψεως τους αποφέρει μύριους στεφάνους; Διότι και τους αγίους όλους ο Θεός έτσι τους ωδήγησε δια θλίψεως…
Πριν από κάποιες μέρες διάβασα μια πολύ παράξενη είδηση… σε μια παμπ του Λονδίνου όλοι οι θαμώνες αγανακτισμένοι είχαν φωνάξει την αστυνομία για να απομακρύνει κάποιον άλλο θαμώνα που τους ενοχλούσε! Τί έκανε και τους ενοχλούσε; Έμοιαζε με τον Ιησού! Και όντως είδα τη φωτογραφία και έμοιαζε πολύ με τον Ιησού όπως τον έχουμε γνωρίσει στην τηλεόραση! Και αναλογίστηκα… ‘ τι άσχημο πράγμα να διώκεται ο Χριστός και όσοι Του μοιάζουν, είτε στο πρόσωπο είτε στους τρόπους! Πάντα αυτό γινόταν! Παρόμοια άσχημη εντύπωση μου είχε κάνει το περιστατικό με τη θεραπεία των δυο δαιμονιζομένων που αναφέρεται στο κατά Ματθαίον […
13 Αυγούστου 1944. Ο γερμανικός στρατός «ζώνει» το χωριό μας. Συγκέντρωσαν 40 άντρες από το χωριό μας και τα γειτονικά χωριά και τους κλείσανε σε ένα υπόγειο. Έπειτα από διαπραγματεύσεις που έκανε ένας συγχωριανός μας οι Γερμανοί απελευθέρωσαν μερικούς. Η κράτηση συνεχίστηκε για 25 από αυτούς.Οι 25 συλληφθέντες οδηγήθηκαν στο ξωκλήσι της Παναγιάς μας και εκτελέστηκαν εν ψυχρώ από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής το ξημέρωμα στις 14 Αυγούστου, δίπλα στο ξωκλήσι. Από την εκτέλεση επέζησε ένας από αυτούς, παρότι «γαζωμένος» με δεκατέσσερις σφαίρες. Πέθανε σε βαθιά γεράματα.Οι εκτελεσθέντες ενταφιάσθηκαν στον τόπο της εκτελέσεως τους. Πόνος και θλίψη!! Μανάδες, χήρες, ορφανά.…

img025