Άθλιοιόσοι περιφρονούν τα αιώνια Είμαστε άθλιοι και ταλαίπωροι. Ήρθαν στα χέρια μας τόσα αγαθά απ’ τους ουρανούς, κι εμείς τα απωθήσαμε και τα πετάξαμε με μανία. Ε.Π.Ε. 34,102 Αθυμίαχειρότερη από το θάνατο«Χαλεπώτερον αθυμία θανάτου».Ε.Π.Ε. 7,460 υπέρμετρηΒλέπεις πόσο σατανικό είναι το να θρηνείς παραπάνω από όσο πρέπει! Είναι κατόρθωμα της σατανικής παγίδας. Μετατρέπουμε, λοιπόν, το φάρμακο της σωτηρίας με την αμετρία μας σε δηλητήριο; Ε.Π.Ε. 37,452 βασανιστήριοΗ αθυμία είναι βασανιστήριο της ψυχής σκληρό. Είναι μια απερίγραπτη οδύνη. Είναι καταδίκη πικρότερη από κάθε άλλη καταδίκη τιμωρία.Διότι μοιάζει με σκουλήκι θανατηφόρο. Ε.Π.Ε. 37,452 τυραννείΜην αφήσεις την τυραννία της λύπης να σε ρίξει στη…
«Η πνευματική ζωή είναι ανάλογη με τη ζωή των ναυτικών. Αυτοί, όσο διαρκεί η κακοκαιρία και η τρικυμία, μένουν νηστικοί και με όλη τους την τέχνη αντιπαλεύουν τον κίνδυνο που έχουν μπροστά τους. Όταν πλέον πάψει η θαλασσοταραχή, τότε ξεκουράζονται κάπως από τους κόπους και φροντίζουν και για τις άλλες ανάγκες. Ωστόσο ούτε τότε μένουν εντελώς αμέριμνοι, ούτε βέβαια πέφτουν σε βαθύ ύπνο, καθώς έχουν πείρα των περασμένων κινδύνων και προετοιμάζονται για νέους. Γιατί και αν ακόμη κόπασε η κακοκαιρία, όμως η θάλασσα παραμένει ίδια. Και αν πέρασε το δυσάρεστο γεγονός, όμως άλλο τους περιμένει. Επειδή λοιπόν στη θάλασσα δεν…
Τί είναι πιο σπουδαίο και χρήσιμο; Να μεταβληθεί η κατάσταση ή η στάση μας απέναντι στην κατάσταση; Πολλές φορές ερχόμαστε αντιμέτωποι με προβλήματα και αναποδιές που επιμένουν και μας φαντάζουν ανυπέρβλητες. Και συνήθως η άμεση αντίδραση μας είναι να τρέξουμε στον Κύριο και να Του ζητήσουμε να μας απαλλάξει επιτέλους απ’ αυτό το βάσανο! Όμως πολλές φορές Εκείνος κάνει κάτι άλλο… δεν αλλάζει τη συνθήκη αλλά αλλάζει το πώς βλέπουμε εμείς και αντιμετωπίζουμε μέσα μας τη συνθήκη. Αυτή η εσωτερική αλλοίωση που συντελείται είναι πιο σημαντική και θαυμαστή από τη μεταβολή του εξωτερικού ερεθίσματος. Γιατί πιο εύκολα μπορεί να μετακινηθεί…
Άθλημακαι προπόνησιςΣτους γήινους αγώνες το βραβείο δεν ανήκει μόνο στον αθλητή, αλλά και στο γυμναστή του και στο φροντιστή του και σ’ όλους τους εκπαιδευτές του. Όσοι τον δυναμώνουν και τον τονώνουν, φυσικά και μετέχουν στη νίκη του. Το ίδιο και στους πολέμους. Όχι μόνο ο άριστος, αλλά κι όσοι μεριμνούν για τον αγωνιστή, είναι φυσικό να οικειοποιούνται κάπως τα τρόπαια της νίκης και να μετέχουν στη δόξα του. Η ενίσχυσις αγωνιστών της πίστεως, αγίων, δεν είναι μικρό είναι πολύ σπουδαίο. Και μας κάνει μετόχους της αμοιβής, που έχει γι’ αυτούς ετοιμάσει ο Θεός. Ε.Π.Ε. 21,368 η χριστιανική ζωήΑναλάβατε μεγάλο…
Υπάρχουν πολλές φορές στη ζωή μας που λυγίζουμε, δεν αντέχουμε άλλο, νιώθουμε τις δυνάμεις μας να μας εγκαταλείπουν και δεν έχουμε πλέον καμία διάθεση να συνεχίσουμε. Θέλουμε απλά να κάτσουμε εκεί που πέσαμε και να ξεκουραστούμε… να αφεθούμε, να παραδώσουμε τα όπλα. Δε μας νοιάζει τίποτα πια, μόνο να ξαποστάσουμε! Και κάπως έτσι μας παίρνει από κάτω και νιώθουμε απογοητευμένοι και απελπισμένοι χωρίς καμία αχτίδα φωτός να μας χτυπάει στο πρόσωπο… μόνο σκοτάδι και αδιέξοδο. Και καθώς αισθανόμαστε ηττημένοι και αδύναμοι βουλιάζουμε σε μια βαθιά μελαγχολία που πιθανότατα θα εξελιχθεί σε κατάθλιψη αν δεν κάνουμε κάτι.Μα γιατί το κάνουμε αυτό…
Άθλημακαι προπόνησιςΣτους γήινους αγώνες το βραβείο δεν ανήκει μόνο στον αθλητή, αλλά και στο γυμναστή του και στο φροντιστή του και σ’ όλους τους εκπαιδευτές του. Όσοι τον δυναμώνουν και τον τονώνουν, φυσικά και μετέχουν στη νίκη του. Το ίδιο και στους πολέμους. Όχι μόνο ο άριστος, αλλά κι όσοι μεριμνούν για τον αγωνιστή, είναι φυσικό να οικειοποιούνται κάπως τα τρόπαια της νίκης και να μετέχουν στη δόξα του. Η ενίσχυσις αγωνιστών της πίστεως, αγίων, δεν είναι μικρό είναι πολύ σπουδαίο. Και μας κάνει μετόχους της αμοιβής, που έχει γι’ αυτούς ετοιμάσει ο Θεός. Ε.Π.Ε. 21,368 η χριστιανική ζωήΑναλάβατε μεγάλο…
… Φτάνοντας πια στο σημείο να αποκαλούμε το Θεό πατέρα μας, με την έννοια που αναπτύξαμε, βρισκόμαστε στη Σιών, στην κορφή του όρους. Και εκεί βρίσκουμε τον Πατέρα, τη θεία αγάπη, την αποκάλυψη της Αγίας Τριάδος. Και λίγο έξω από τα τείχη συναντάμε το μικρό λόφο που ονομάζεται Γολγοθάς με την ιστορία και την αιωνιότητα σφιχτοδεμένες σ’ ένα κοινό όραμα. Από δω μπορούμε να στραφούμε και να κοιτάξουμε ολόγυρα και πίσω. Αυτό είναι το σημείο απ’ όπου πρέπει ν’ αρχίζει κανείς τη ζωή του σαν χριστιανός - αφού έχει ολοκληρώσει αυτή την ανάβαση - και ν’ αρχίσει να λέει το…
ΑΠΟ τρία πράγματα δεν μπορώ τελείως να ελευθερωθώ, έλεγε ο Αββάς Ποιμήν. Από το φαγητό, από τα ενδύματα κι από τον ύπνο. Αγωνίζομαι όμως να τα περιορίσω στο ελάχιστο. ΕΙΠΑΝ κάποτε στον παραπανω Όσιο πως κάποιος αδελφός στην σκήτη δεν έπινε κρασί.- Κρασί; έκανε έκπληκτος εκείνος. Μα τέτοιο πράγμα δεν επιτρέπεται καθόλου στους μοναχούς. ΕΛΕΓΑΝ με θαυμασμό οι αδελφοί στην σκήτη για τον Αββά Σαρματά πως τόσο πολύ είχε υποτάξει τον ύπνο με την διαρκή εγκράτεια, που όταν του έλεγε, έλα, ερχόταν, κι όταν πάλι του έλεγε να φύγει, έφευγε. (Γεροντικό, Σταλαγματιές απο την Πατερική Σοφία, Θεοδώρας Χαμπάκη, Εκδόσεις Ορθοδόξου…
αετοίγια τη θ. Κοινωνία Η θυσία απαιτεί να προσερχόμαστε με ομόνοια και θερμή αγάπη. Ως αετοί του πνεύματος να πετάμε σε ουράνιο χώρο. Μάλλον δε και πάνω από τον ουρανό. Διότι η Τράπεζα αυτή είναι για τους αετούς, όχι για τις καρακάξες. Ε.Π.Ε. 18α,96 αθανασίακαι πρόσκαιρα Παρακαλώ, να επιζητάμε εκείνα, που μένουν αιώνια και δεν επιδέχονται καμμιά μεταβολή. Ε.Π.Ε. 5,610 του κακού Ο Αδάμ αμάρτησε, διότι είχε θνητό σώμα; Καθόλου. Αν πραγματικά ήταν θνητό το σώμα του, δεν θα ετιμωρείτο με θάνατο. Καθόλου το θνητό σώμα δεν εμποδίζει την αρετή. Αντίθετα συντελεί στη σωφροσύνη και βοηθεί πάρα πολύ. Ε.Π.Ε. 18,488…
Όταν μελετούσα το βίο του αγαπημένου μου Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση πως επειδή, κατά την παράδοση που αναφέρει ο Βίος, όταν αποφάσιζαν οι Απόστολοι προς τα πού θα κινηθούν για να διδάξουν το Ευαγγέλιο και σ ‘ αυτόν είχε τύχει η Έφεσος, εκείνος γόγγυσε μέσα του και δυσανασχέτησε γιατί οι Εφέσιοι είχαν πολύ κακή φήμη! Και εξαιτίας αυτού του γογγυσμού, πληροφορήθηκε από το Χριστό πως θα δυσκολευτεί πολύ να φτάσει στην Έφεσο. Και όντως θαλασσοδέρνονταν πολλές μέρες με το μαθητή του τον Πρόχορο και κινδύνεψαν και οι δύο να πνιγούν. Απόρησα πολύ με αυτό. Πήγα…